Poltergeists zijn al een oud probleem, in 530 na Christus werd in het Romeinse rijk al vonden er al klopgeesten verschijnselen plaats. Bij poltergeist-activiteiten is er meestal sprake van rare geluiden, zoals geklop, getik en voetstappen. Ook het spontaan van plaats veranderen, bewegen, verdwijnen of verschijnen van verschillende voorwerpen hoort bij dit fenomeen. In vele gevallen loopt het uit tot vernielen van spullen. In vreemdere gevallen staan alle voorwerpen netjes in een rijtje in het midden van de huiskamer, teksten die spontaan op muren komen, voorwerpen die zonder vlammen verbranden of krassen op iemands lichaam.
De vraag is of deze dingen veroorzaakt wordt door levenloze zielen of door het onderbewustzijn. Als het bewuste gedeelte van de geest slaapt, komt het onderbewustzijn op gang. Dit kan vreemde activiteit doen ontstaan bij die mensen die bepaalde delen in de hersenen sterk ontwikkeld hebben, de pijnappelklier bijvoorbeeld. Deze zou volgens wetenschappers de oorzaak van paranormale activiteit zijn.
Ook zouden mensen onbewust psychokinetische energie kunnen opwekken door angst of spanningen. Dit wordt als hoofdoorzaak gezien voor het poltergeist probleem. Het poltergeist-gebeuren wordt tegenwoordig dan ook verklaard als het paranormaal uiten van een bang of gespannen persoon. De volgende dingen bevestigen deze theorie. Zoals A: Poltergeist komt het meest voor in gezinnen met tieners, in de pubertijd worden frustratie en spanningen meestal versterkt. En B: De gebeurtenissen spelen zich altijd af in de buurt van één bepaald persoon. De krachten zijn ook vaak op een of meerdere personen gericht. Denk maar aan krassen die spontaan op iemands lichaam verschijnen. Dit zou komen doordat iemand zo gefrusteerd is dat hij andere mensen spontaan, zonder die gene aan te raken, kan bezeren. De theorie die volhoudt dat het om kwaadaardige geesten gaat die opgeroepen zouden kunnen worden wordt vaak niet serieus genomen, omdat er veel meer bewijzen zijn voor de eerste theorie.
zaterdag 27 juni 2009
zaterdag 20 juni 2009
Huizenprijs op niveau 2005
AMSTERDAM - De huizenprijzen in Nederland zullen gestaag blijven dalen. Inmiddels zijn de prijzen weer op het niveau van 2005, stellen economen van ING.
Ze rekenen erop dat woningen eind volgend jaar elf procent goedkoper zijn geworden dan tijdens de piek in augustus 2008. In april lag de gemiddelde prijs van een woning al 3,5 procent lager dan in augustus vorig jaar. "Het aantal woningverkopen daalt flink, waardoor de laatste maanden steeds meer woningen te koop blijven staan. Dat drukt de prijzen", aldus ING.
Makelaarsvereniging NVM stelt dat het wel losloopt met de prijzen, zeker in het lagere segment.
(bron:telegraaf.nl)
'Kerk moet niet bidden voor bekering Joden'
Het ligt, aldus dr. A. J. Plaisier (foto), "niet op de weg van de kerk om te bidden voor de bekering van Joden."
Volgens de scriba van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) staat dit "te veel in het kader van jodenzending. Laten we hier ook de geschiedenis niet vergeten, met alles wat er gebeurd is – alles wat de Joden ook door de kerk is aangedaan. In dat opzicht: er is geen principiële blokkade, wel een historische blokkade."
Dr. Plaisier zei dit gistermorgen tijdens een persontmoeting in Utrecht naar aanleiding van een reis die hij van 6 tot 14 juni maakte naar Israël en de "bezette gebieden." Aan het slot van de bijeenkomst vroeg een journalist van dagblad Trouw hoe de scriba aankijkt tegen het feit dat er in zijn kerk nog altijd wordt gebeden voor de bekering van Joden. Hij refereerde hiermee aan de "bidstond voor de bekering van Joden" die op 10 juni plaatshad in de hersteld hervormde gemeente te Waddinxveen en waarin behalve ds. J. G. van Tilburg, predikant van de gemeente, voorging ds. M. van Kooten, verbonden aan de hervormde gemeente binnen de PKN te Scherpenisse.
Dr. Plaisier: "Ik heb in Israël ook een Messiasbelijdende kring van Joden ontmoet. Dat deze Joden missionair zijn, daar hebben wij niets op aan te merken. Maar het ligt niet op de weg van de kerk om voor de bekering van Joden te bidden."
En op die van individuele christenen? "Ik ga niet bepalen wat zij moeten bidden. Maar de kerk moet niet bidden voor de bekering van Joden."
(Bron: Reformatorisch Dagblad)
Jihad: geloof in woord en daad.
Inleiding
1. Betekenis van het woord 'jihad'
2. Soorten jihad
a. Jihad an-Nafas: de strijd tegen het verwaande zelf
b. Jihad ash-Shaytan: verzet tegen Satan
c. Jihad ahlu ath-Thulm: inzet voor sociale rechtvaardigheid en tegen onrecht
d. Jihad al-Kuffar: indijken van ongeloof door verspreiding van kennis van geloof
e. Jihad al-Bid'ah: zuiver houden van het geloof door afwijzen van afwijkende innovaties
f. Jihad al-Munafiqeen: doorprikken van hypocrisie
g. Jihad al-Asghar: gewapende strijd tegen aanval en bezetting - een 'heilige' oorlog?
3. Middelen om jihad te beoefenen
4. Beloning voor de Mujahid: hoop op Gods Barmhartigheid en toegang tot het Paradijs
Epiloog
Inleiding
Geen concept uit de Islam is zo misbegrepen als 'jihâd'. Het woord roept in het Westen schrikbeelden op van barbaars geweld en voedt een afwijzende houding tegenover de Islam. In deze tekst wordt de term jihad uitgelegd aan de hand van de Koran en de Sunnah. Daaruit zal blijken dat er verschillende vormen van Jihad bestaan, en dat Jihad beoefend kan worden met verschillende middelen. Er zal ook blijken hoe ver dat schrikbeeld verwijderd is van de werkelijkheid.
--------------------------------------------------------------------------------
1. Betekenis van 'Jihad'
Het woord 'jihad' is gebouwd rond de wortel {j-h-d} en betekent: zich veel moeite doen, zich inspannen, hard werken, om een doel te bereiken. Om het woord verder te situeren, is het nuttig een aantal andere woorden te bekijken die afgeleid zijn van dezelfde wortel:
- jahada jahdahû: zijn uiterste best doen, elke denkbare inspanning doen, alles doen wat in zijn mogelijkheden ligt;
- majhûd: inspanning, werk waarvoor men zich uitslooft;
- mujtahid: ijverig, naarstig.
De Koran gebruikt het woord jihad niet enkel voor muslims. Ook niet-muslims kunnen jihad beoefenen. Dit blijkt uit een vers dat omschrijft hoe ouders zich inspannen (jihad beoefenen) om hun kinderen terug te halen naar hun eigen godsdienst nadat de kinderen zich bekeerd hadden tot de Islam:
"En Wij hebben de mens opgedragen goed voor zijn ouders te zijn. Als zij er echter bij jou naar streven [{jahadaka}] aan Mij metgezellen toe te voegen waarvan jij geen kennis hebt, gehoorzaam hun dan niet." (Koran, 29:8) 1
In Islamitische religieuze context, wordt het begrip jihad gebruikt om uitdrukking te geven aan elke inspanning die men doet om God te behagen en om Gods zaak vooruit te helpen. Het is jihad goede werken te doen, het beste te kiezen tussen twee alternatieven, respect te hebben voor ouderlingen, zich in te zetten voor het uitbouwen van een rechtvaardige maatschappij, met zorg om te gaan met dieren, zich te gedragen in overeenstemming met Koranische waarden zoals geduld, minzaamheid, verdraagzaamheid, tolerantie en zelfbeheersing. Wordt een muslimstaat aangevallen, dan schrijft de Koran voor dat wanneer aan een aantal voorwaarden voldaan is, de beste inspanning erin bestaat zich gewapenderhand te verweren tegen de agressor. Ook dat is dan jihad. Jihad is duidelijk geen synoniem voor 'oorlog'. Het is een zeer ruim begrip dat slaat op alle inspanningen die men doet om God te dienen volgens wat de Koran voorschrijft als gepaste (re-)actie in de omstandigheid waarin men zich bevindt. In uitzonderlijke gevallen, kan dat een oorlog zijn, in andere omstandigheden kan het juist slaan op een verbod van het gebruik van geweld. In veel gevallen, heeft het niets met gewapende strijd te maken vermits de meeste omstandigheden van het leven geen gewapend antwoord vereisen noch toelaten, maar bijvoorbeeld vragen om geduld, tolerantie of hulpvaardigheid.
Het woordt mu-{j-h-d} of mujahid is dan ook geen synoniem voor gewapend strijder. Een mujahid is iemand die jihad beoefent. Iemand die een goed werk doet, die z'n eigen karakter probeert te verbeteren, of die zich politiek en sociaal engageert voor een rechtvaardige samenleving, is een mujahid. Wanneer een muslimstaat aangevallen worden, kan in sommige gevallen gewapend verzet toegestaan zijn. Zo een strijder is dan ook een mujahid.
Jihad - een zich inspannen om te doen wat God wil - is onlosmakelijk verbonden met het geloof. Het wordt daarom soms omschreven als de zesde pijler van de Islam. 2 Jihad is immers de aanbidding van God omgezet in woord en daad. In die zin is het de ultieme vorm van verering van God. Geloof alleen volstaat niet, men moet ook leven volgens het geloof. In Islam draait alles om 'taqwa': godvruchtigheid én goede daden. Geloof en handelen zijn onlosmakelijk met elkaar verwerven. Het volstaat bijvoorbeeld niet te geloven dat men tolerant moet zijn, met moet zich ook daadwerkelijk inspannen (jihad beoefenen) om het eigen karakter om te vormen tot verdraagzaamheid en om de samenleving toleranter te maken. Jihad is het dagdagelijks in praktijk brengen van alles wat het geloof voorschrijft.
Op grond van de omstandigheden waarin en het doel waarvoor men jihad beoefent, worden een aantal verschillende vormen van jihad onderscheiden die ook met verschillende middelen beoefend worden. Een paar soorten worden hierna besproken.
--------------------------------------------------------------------------------
2. Soorten Jihad
a. Jihad an-Nafs: de strijd tegen het verwaande zelf
Vooreerst is er een persoonlijke, psychologische en morele jihad met als doel een beter mens te worden. Het woord 'islam' komt van de wortel {s-l-m} en betekent: zich onderwerpen (aan God). Een mu-{s-l-m} of muslim is een persoon die zich onderwerpt aan God. Profeet Mohamed verwees herhaaldelijk naar deze uitdrukking van geloof:
"Een Mujahid (hij die jihad beoefent) is diegene die streeft tegen zijn eigen ik om God te gehoorzamen" (Sahih Ibn Hibbanm, No. 4862)
In spirituele zin, heeft het lagere zelf voortdurend de neiging zich te meten met God. Het is God die bepaalt wat goed en slecht is, maar het lagere zelf probeert zich daaraan te onttrekken en zelf te definiëren wat kan en niet kan. Daardoor plaatst het zichzelf op gelijke hoogte met God. In de Islam, is de grootst mogelijke zonde - en de enige die God niet zal vergeven - het associëren van partners met God. Dat is immers een inbreuk op het meest centrale geloofspunt van de Islam, met name dat er geen god is dan God. De grootste bedreiging voor het geloof bestaat niet in het aanbidden van afgoden, maar in het verafgoden van zichzelf. Het spirituele pad naar God bestaat er bijgevolg in dat te voorkomen:
Anu Tharr meldde dat de Boodschapper zei: "De beste jihad die men kan doen is jihad tegen het eigen zelf en tegen de eigen verlangens." (Abu Nu'aim)
Deze vorm van jihad is een nooit aflatende strijd tegen verwaandheid en eigendunk die vaak zo kortbij ligt. Wanneer men een muslim voor iets proficiat wenst, zal hij antwoorden: "alle lof komt God toe". Op die manier wil hij ijdelheid voorkomen en erkent hij de almacht van God in alles. Jihad an-Nafs is een strijd tegen elitisme, racisme 3 en egocentrisme. Het is een dagelijkse inspanning om zichzelf te proberen verbeteren, zichzelf te beheersen, zich van het kwade te distantiëren, en aan de eigen persoonlijkheid te sleutelen om zo de Koranische waarden van geduld, tolerantie, rechtvaardigheid, respect voor ouderlingen, zorgzaamheid tegenover dieren, enz. te belichamen. Deze Jihad wordt als erg belangrijk aanzien. Sommige hadith omschrijven het zelfs als de beste vorm van Jihad.
Ibn Umar rapporteerde dat de Profeet zei: "Jihad tegen iemands zelf voor de zaak van God is de beste Jihad" (at-Tabaraani)
De Boodschapper zei (gedurende zijn afscheidshajj): "Zal ik jullie inlichten wie de Mu'min (ware gelovige) is? Het is hij bij wie mensen veilig zijn met betrekking tot hun vermogen en hun eigen zelf. De (echte) Muslim is hij bij wie mensen veilig zijn tegen (kwetsures door) zijn tong en hand. De (ware) Mujahid is hij die jihad an-Nafs uitvoert in gehoorzaamheid aan God. En de (ware) Muhajir (migrant voor de zaak van God) is hij die fout en zonde opgeeft." (Ahmad, al-Haakim en at-Tabaraani)
Voor diegenen die zulke jihad beoefenen, stelt de Koran het Paradijs in het vooruitzicht:
"Maar dan zal voor wie vreesde om voor zijn Heer te staan en zich zijn persoonlijke neigingen ontzegde de tuin zijn verblijfplaats zijn." (Koran 79:40-41)
Ook in het huidig leven kan men de vruchten plukken van deze jihad tegen egoïsme en hebzucht:
"(...) En wie voor de eigen hebzucht begoed worden, zij zijn het die het welgaat." (Koran 59:9)
b. Jihad ash-Shaytan: verzet tegen Satan
De relatie tussen de mens en Satan, gaat terug naar het allerprilste begin. De Koran vertelt hoe God op een gegeven moment alle Engelen (geschapen uit licht) en Jinns (geschapen uit rookloos vuur) samenriep om getuige te zijn van de ondervraging van Adam (geschapen uit klei) die intussen de naam van alle Engelen geleerd had. Toen Adam alle vragen correct beantwoord had, beval God de aanwezigen een buiging te maken uit respect voor hem. Eén van de aanwezigen, een hooghartige Jinn, weigerde dit goddelijk bevel op te volgen. Hij vond dat hij omdat hij geschapen was uit vuur, superieur was aan een mens die 'slechts' uit klei geschapen was. Als straf werd deze Jinn (Satan, Shaytan of 'Iblis' genaamd) naar de hel verbannen. God stond evenwel zijn verzoek toe om deze verbanning uit te stellen tot op de dag van het Laatste Oordeel. In afwachting daarvan, beloofde Satan er alles aan te doen om de mensen van het pad van God te doen afdwalen en dus tot Satans bondgenoten te maken. Behalve bij de vrome gelovigen, zal Satan daar volgens de Koran ook in slagen:
"Hij [Satan] zei: "Mijn Heer, omdat U mij liet dwalen zal ik voor hen op de aarde [alles] schone schijn maken en ik zal hen zeker allen misleiden, behalve Uw dienaren onder hen, die toegewijd zijn." (Koran 15:39-40)
Satan is de vijand van de mens:
"... Satan is namelijk een verklaarde vijand van de mens." (Koran 12:5)
Zijn doel bestaat erin mensen tot zijn volgelingen te maken, zodat hen na de dood de toegang tot het Paradijs ontzegd wordt en zij in de hel terecht zullen komen.
"De satan is voor jullie een vijand. Behandel hem dus als een vijand. Hij roept zijn volgelingen slechts op opdat zij in de vuurgloed zullen thuishoren." (Koran 35:6)
De Koran schrijft voor dat men Satan niet mag volgen:
"Jullie die geloven! Volgt de voetstappen van de satan niet. En als iemand de voetstappen van de satan volgt...; hij legt jullie het gruwelijke en het verwerpelijke op.... " (Koran 24:21)
Bescherming tegen Satan, vindt men enkel bij God:
"En zeg: "Mijn Heer, ik zoek bescherming bij U tegen de ophitsingen van de satans." (Koran 23:97)
Alles wat gehoorzaamheid en onderwerping aan God in de weg staat, staat eigenlijk ten dienste van Satan. Dat kan de eigen verwaandheid zijn, een externe verleiding tot zonde of twijfel in het geloof. Ook ongewenst gedrag wordt in verband gebracht met Satan. Zo zijn in de Islam zelfbeheersing en geduld van doorslaggevend belang. Boosheid - het verlies van zelfbeheersing - wordt aanzien als 'des duivels':
"De besten onder jullie zijn diegenen die traag zijn in boosheid en snel in het afkoelen... Hoed u voor boosheid, want het is een levend (brandend) stuk kool op het hart van de afstammelingen van Adam" (Al-Tirmidhi)
"Diegene die anderen kan overmeesteren in het worstelen is niet echt een sterk man. Echte kracht is in de persoon die zichzelf kan beheersen ten tijde van boosheid." (Bukhari)
Vermits boosheid van Satan komt, is het onder controle houden ervan, een vorm van 'jihad ash-Shaytan'. Het is tegelijk een manier om de eigen persoonlijkheid te boetseren om de Koranische waarden uit te drukken. Hier wordt al meteen duidelijk hoe verschillende vormen van jihad innig met elkaar verweven zijn en tegelijk beoefend moeten worden.
c. Jihad ahlu ath-Thulm: inzet voor sociale rechtvaardigheid en tegen onrecht
In letterlijke zin, gaat het hier om verzet tegen onrechtvaardige mensen. Hieronder valt elke inspanning tegen sociaal onrecht en ten voordele van een rechtvaardige maatschappij. Het doen van goede werken om onrecht te lenigen, zowel als sociaal of politiek engagement om onrecht bij de wortel aan te pakken en in de toekomst te voorkomen, behoren tot deze vorm van jihad.
De Koran stelt mensen die goed en rechtschapen handelen, een goede toekomst in het vooruitzicht:
"En hen die zich voor Ons inzetten [{jahadoo}, jihad beoefenen] zullen Wij op Onze wegen leiden. God is met hen die goed doen." (Koran 29:69)
Dit vers werd geopenbaard tijdens de Mekkaanse periode, een periode waarin van fysieke, gewapende strijd geen sprake was. Dit onderlijnt dat er tal van vormen van jihad bestaan, en dat het in de meeste gevallen om geweldloze, vreedzame inspanningen gaat om zichzelf en de samenleving te verbeteren. De Profeet Mohamed adviseerde dat de manier bij uitstek om politiek onrecht aan te pakken, bestond uit een jihad door middel van de waarheid. Dit politiek verzet, situeert zich dus in de taal, in dialoog.
De Heilige Profeet zei: "De grootste jihad is het spreken van het woord van waarheid tegen een tiran." (Mishkat, Book of Rulership and Judgment, hoofdstuk 1, sectie 2)
Steeds opnieuw komt het samenspel van verschillende vormen van jihad naar voor. Zo volstaat het niet zichzelf te verbeteren door bijvoorbeeld rechtvaardiger te worden, men moet er ook naar streven de omgeving waarin men leeft te verbeteren, door mee te werken aan een betere, rechtvaardige samenleving. Zich inzetten om onrecht uit de wereld te helpen, is een belangrijke vorm van jihad.
d. Jihad al-Kuffar: indijken van ongeloof door verspreiding van kennis van geloof
Dit is wellicht één van de meest misbegrepen vormen van jihad. Het gaat hier immers om een strijd tegen ongeloof en ongelovige daden, maar niet tegen mensen, zoals vaak verkeerdelijk wordt gedacht. Dit zal duidelijk worden uit volgende analyse.
De Koran stelt dat er bij de mensen van het Boek (Joden en Christenen) mensen zijn die leven volgens hun geloof - zij hebben volgens de Koran niets te vrezen en zullen naar de hemel gaan:
"Onder de mensen van het boek zijn er die in God geloven, in wat naar jullie is neergezonden en in wat tot hen is neergezonden, terwijl zij zich deemoedig aan God onderwerpen. Zij verkwanselen Gods tekenen niet. Zij zijn het voor wie hun loon bij hun Heer is. ..." (Koran 3:199)
Er bevindt zich onder hen echter ook een groep die de voorschriften van de Thora en de Bijbel naast zich neerleggen. Zij worden als ongelovigen beschouwd.
"Heb jij niet gezien naar hen aan wie een aandeel aan het boek gegeven is, dat zij geloven in afgoden en duivelen en over hen die ongelovig zijn zeggen: "Dezen volgen een betere weg dan zij die geloven". Zij zijn het die God vervloekt heeft en als God iemand vervloekt, dan zul je voor hem geen helper meer vinden." (Koran, 4:51-52)
Net zoals ook muslims die de voorschriften van de Koran naast zich neerleggen, als ongelovigen beschouwd worden:
"En wie is er zondiger dan wie over God bedrog verzint of Zijn tekenen loochent? Het zal de onrechtplegers zeker niet welgaan." (Koran 6:21)
Nu is het zo dat volgens de Koran, enkel God kan oordelen over geloof of ongeloof van de mensen. Het is dan ook enkel God die de ongelovigen kan bestraffen. Wanneer er bijgevolg in de Koran sprake is van verzen die handelen over strijd tegen 'ongelovigen', gaat het om strijd tegen het ongeloof als abstractie of tegen ongelovig gedrag, maar niet om een strijd tegen mensen. Fysieke oorlogvoering tegen mensen omdat ze niet tot de Islam behoren, wordt door de Koran immers klaar en duidelijk verboden. De Koran stelt expliciet:
"In de godsdienst is er geen dwang." (Koran, 2:256)
Dit vers vormt de hoeksteek van de godsdienstvrijheid die door de Koran aan alle inwoners van een muslimstaat gegarandeerd wordt. Ook andere verzen bevestigen dit principe:
"Waarschuw de mensen, want jij bent slechts een waarschuwer. Je hebt niet de autoriteit om iemand te dwingen." (Koran 88:22-23)
De godsdienstvrijheid houdt ook de vrijheid in ongelovig te zijn:
"Wie het wil, die moet dan geloven en wie het wil, die moet maar ongelovig zijn." (Koran 18:29)
Het gebruik van psychische of fysische dwang of geweld om mensen ertoe aan te zetten zich te bekeren tot de Islam, wordt uitdrukkelijk verboden door de Koran en de daarop gebaseerde Islamitische Wet, de Shariah. Theologisch gezien, is er trouwens geen reden toe: het is immers niet omdat men zich bekeert tot de Islam dat men zeker naar de hemel zou gaan, want volgens de Islam gaan slechts diegenen die vroom zijn en zich goed gedragen naar de hemel. De naam van het geloof waartoe zij behoren, speelt daarbij geen rol. Degenen die zich misdragen - met inbegrip van muslims - komen in de hel terecht.
"Zij die geloven, zij die het Jodendom aanhangen, de Christenen en de Sabiërs die in God en de laatste dag geloven en die deugdelijk handelen, voor hen is hun loon bij de Heer en zij hebben niets te vrezen noch zullen zij bedroefd zijn." (Koran 2:62)
Jihad tegen de ongelovigen is duidelijk geen strijd om de wereld te zuiveren van niet-muslims - zoiets wordt door de Koran verboden. Het is wel een ideologische, spirituele strijd tegen wat men in abstracte termen 'het ongeloof' kan noemen, tegen 'ongelovig gedrag' bij mensen - maar niet tegen 'ongelovige mensen', want alleen God kan zeggen wie dat zijn. Het middel om deze jihad te voeren, is da'wah - verspreiding van het geloof. Het is een jihad met het woord, met de pen, om kennis over het Islamitisch geloof te verspreiden, zodat ongeloof afneemt.
"Gehoorzaam dan de ongelovigen niet, maar stel je tegen hen heftig te keer (met de Koran)." (Koran 25:52)
"En wie spreekt er beter dan wie tot God oproept, deugdelijk handelt en zegt: "ik behoor tot hen die zich [aan God] overgeven." (Koran 41:33)
De Koran schuift de Islamitische gemeenschap naar voor als een modelgemeenschap, een gemeenschap van matiging 4 en rechtvaardigheid. Dit maatschappijmodel, wordt aanzien als een alternatief voor onrecht. Het propageren van het Islamitisch model wordt als jihad beschouwd.
"Laat er uit jullie een gemeenschap voortkomen [van mensen] die oproepen tot het goede, het behoorlijke gebieden en het verwerpelijke verbieden. Zij zijn het die het welgaat." (Koran 3:104)
Het aanmoedigen van het goede en verbieden van het kwade, is een van de meest elementaire principes van de Islamitische jihad. Het wordt gezien als weg naar een rechtvaardige, evenwichtige samenleving:
"Zo hebben wij jullie gemaakt tot een evenwichtige gemeenschap opdat jullie getuigen zullen zijn over de mensen en opdat de gezant getuige zal zijn over jullie." (Koran 2:143)
Jihad al-kuffar is een strijd om zulk een gemeenschapsideaal te verspreiden. Het is een strijd tegen 'ongeloof', maar duidelijk geen oorlog om het geloof gewapenderwijze op te leggen aan anderen. De Arabische vertaling van 'heilige oorlog' is trouwens 'harbun muqaddasatu' of 'al-harbu al-muqaddasatu' en niet 'jihad'. Het is muslims uitdrukkelijk verboden aan zulk een oorlog deel te nemen.
Hoe zit het dan met sommige verzen die expliciet lijken te handelen over een strijd tegen 'ongelovigen'? Zo wordt in volgend vers op het eerste gezicht toelating gegeven om de ongelovigen te vermoorden:
"En wanneer jullie hen die ongelovig zijn [in de strijd] ontmoeten, sla hen dan dood, maar wanneer jullie dan de overhand over hen verkregen hebben boeit hen dan stevig vast, hetzij om hen later als gunst vrij te laten, hetzij om hen los te laten kopen, wanneer de lasten van de oorlog zijn afgelegd. ... (Koran 47:4)
Er wordt hier niet gezegd dat men alle ongelovigen moet vermoorden. Uit de Sunnah blijkt dat het vers geopenbaard werd naar aanleiding van de strijd om Badr. Het is alleen van toepassing op de vijand in een oorlog ("in de strijd"). Het gaat dus niet om wat er moet gebeuren met ongelovigen maar om hoe men zich moet gedragen tegenover een vijand (die in dit geval uit ongelovigen bestaat) in het heetst van de strijd, temidden van het slagveld. Met andere woorden: dit vers vestigt een regel van de krijgswet. De hoofdregel in de Islam is dat alle leven heilig is. De Koran stelt dat wie iemand doodt, "het is alsof hij de hele mensheid heeft gedood" (Koran 5:32). Het vers 47:4 vormt daarop een uitzondering: in een oorlogssituatie kan het doden van de vijand onder bepaalde omstandigheden toegestaan zijn, o.m. wanneer het om logistieke of militaire redenen niet mogelijk is de vijand gevangen te nemen. Zonder dit uitzonderingsvers, zou men zich ook ten tijde van oorlog niet gewapenderhand mogen verdedigen en zou men zich moeten laten doodslaan of doodschieten. Het doden van een vijand in oorlogstijd, is echter op zich geen algemene oorlogsregel, want als het mogelijk is, beveelt de Koran aan de vijand gevangen te nemen en niet te doden - zoals al meteen in ditzelfde vers wordt aangegeven.
De Koran bevat verschillende zulke verzen die, wanneer ze uit hun context gerukt worden, gemakkelijk verkeerd begrepen en uitgelegd worden. Dergelijke verzen handelen niet over de strijd tegen de ongelovigen maar over de krijgswet, en horen niet thuis onder 'jihad ul-kuffar', maar wel onder 'jihad al-asghar', een oorlog om zich te verzetten tegen een aanval, bezetting of vervolging, en een vorm van jihad die later behandeld wordt.
e. Jihad al Bid'ah: zuiver houden van het geloof door afwijzen van afwijkende innovaties
Jihad al-kuffar, de verspreiding van kennis van het geloof om ongeloof te doen afnemen, hangt nauw samen met de jihad al-bid'ah, een strijd tegen zogenaamde 'innovaties' in het geloof. Afwijzen van innovaties wil niet zeggen dat het geloof statisch is. De Koran geeft de mensen voortdurend de opdracht hetgeen hen door een vorige generatie aangereikt wordt, te toetsen op waarachtigheid, en wanneer iets vals blijkt, het af te wijzen:
"En als tot hen gezegd wordt: "Volgt wat God heeft neergezonden na", zeggen zij: "Welnee, wij volgen dat na waarvan wij merken dat onze vaderen er zich aan hielden". Ook dan soms als hun vaderen helemaal niet verstandig waren en zich niet de goede richting hadden laten wijzen?" (Koran 2:170)
Dergelijke verzen leggen een stevige basis voor een dynamiek in de geloofsbeleving. Ze moedigen elke generatie aan hetgeen hen door hun ouders en leraars werd aangereikt, in vraag te stellen en te toetsen aan de Koran. Ook wanneer zich nieuwe wetenschappelijke ontwikkelingen voordoen, moet daarover vanuit het geloof een standpunt ingenomen worden. Het geloof moet dus meegaan met zijn tijd. Wat niet mag, is het invoeren van vernieuwingen die afwijken van het Koranisch model.
"En wie is er zondiger dan wie over God bedrog verzint of Zijn tekenen loochent? Het zal de onrechtplegers zeker niet welgaan." (Koran 6:21)
Vernieuwingen die strijdig zijn met de Islamitische leer, bid'ah, worden afgewezen. Zulke vernieuwingen komen neer op dwaalleer. Jihad al-bid'ah is een strijd tegen het invoeren van zogenaamde innovaties die in strijd zijn met de Islamitische leer en die daardoor het geloof onderuit zouden halen. Er is echter wel ruimte om standpunten in te nemen tegenover nieuwe zaken en het geloof inhoudelijk mee te laten evolueren met de tijd.
f. Jihad al-Munafiqeen: doorprikken van hypocrisie
Hypocrieten worden in de Koran zeer zwaar aangepakt. Hypocrisie wordt aanzien als een bedreiging voor het geloof en behoort tot het meest verwerpelijke gedrag dat men kan ten toon spreiden. Huichelen wordt omschreven als het ene zeggen en het andere doen:
"Jullie die geloven! Waarom zeggen jullie wat jullie niet doen. Het werkt bij God grote afschuw op als jullie zeggen wat jullie niet doen." (Koran 61:2-3)
Ook hieruit blijkt hoe de Islam voorschrijft alle snaren van de persoon te stemmen om een harmonieus geheel te vormen: geloof, hart en rede, woord en daad, moeten allemaal in dezelfde richting aangewend worden en het dienen van God weerspiegelen. Alles wat deze harmonie doorbreekt, wordt in verband gebracht met Satan. Dat is ook het geval met huichelarij:
"En heb jij niet gezien naar hen die beweren te geloven in wat naar jou is neergezonden en in wat er al voor jouw tijd is neergezonden, dat zij voor een uitspraak bij de Taghoet in beroep wensen te gaan, hoewel hun bevolen was daarin niet te geloven. De satan wenst hen ver te laten afdwalen [van het rechte pad]." (Koran 4:60)
Ook hier geldt echter dat enkel God in de harten van de mensen kan kijken. Enkel God weet dus wie de huichelaars zijn:
"En onder de bedoeïenen uit jullie omgeving zijn er huichelaars en onder de mensen van Medina zijn er voor wie huichelarij gewoon geworden is. Jullie kennen hen niet maar Wij kennen hen. Wij zullen hen tweemaal bestraffen en dan zullen zij tot een geweldige bestraffing teruggebracht worden." (Koran 9:101)
De huichelaars staat het vuur van de hel te wachten:
"God heeft de huichelaars, de huichelaarsters en de ongelovigen het vuur van de hel toegezegd om daarin altijd te verblijven. Dat is goed genoeg voor hen. God heeft hen vervloekt en voor hen is er een blijvende bestraffing." (Koran 9:68)
De Koran omschrijft God als een rechtvaardige God: Hij beloont het goede, bestraft het kwade. God is echter ook vergevend, en mogelijks vergeeft hij de huichelaar die berouw toont:
"En anderen die hun zonden bekennen, zij vermengen een deugdelijke daad met een andere die slecht is; misschien dat God zich genadig tot hen wendt. God is vergevend en barmhartig." (Koran 9:102)
muslims kunnen en mogen niet oordelen over het geloof van mensen - dat komt enkel God toe. Als ze dat wel zouden doen, zouden ze zichzelf een goddelijke taak aanmeten en zouden ze zichzelf zodoende buiten de Islam stellen. Ook hier is de jihad gericht tegen het gedrag, en niet tegen de hypocriete mens. Het oordeel over de mens, dat is iets voor God. Maar muslims moeten wel hypocriet gedrag bestrijden.
g. Jihad al-Asghar of kleine jihad - gewapende strijd tegen aanval of bezetting - een "heilige oorlog?"
Tot dusver werden vreedzame vormen van jihad besproken. In sommige gevallen kan jihad -- de beste manier om God te dienen in hart en rede, woord en daad -- erin bestaan naar de wapens te grijpen. Dit is dan de 'jihad al-asghar' - een kleine jihad, in tegenstelling tot de jihad tegen het zelf (jihad an-nafs) die in Sufi-kringen omschreven wordt als de 'grote jihad' (jihad al-akbar). Daarbij wordt vaak naar volgende hadith verwezen:
Een groep muslimsoldaten kwam bij de Heilige Profeet (van een veldslag). Hij zei: "welkom, jullie keren terug van de kleine Jihad naar de grote Jihad". Er werd gezegd: "wat is de grote Jihad"? Hij antwoordde: "het streven van een dienaar tegen zijn lage verlangens." (Al-Tasharraf, Part I, p. 70)
Deze hadith komt in geen enkele van de grote hadithverzamelingen (Bukhari, Muslim enz.) voor, zodat er twijfels bestaan over de authenticiteit ervan. De achterliggende gedachte dat de innerlijke jihad belangrijker is dan gewapend verzet, heeft echter veel invloed gehad. De legitimiteit van de gewapende jihad wordt er overigens niet door in twijfel getrokken: in sommige omstandigheden is gewapend verzet toegestaan, en wordt het zelfs voorgeschreven of verplicht. Er bestaat in muslimkringen een brede eensgezindheid over de voorwaarden waaraan deze gewapende jihad onderworpen is.
Islam staat geen offensieve oorlog toe. Enkel wanneer muslims aangevallen worden, en wanneer alle andere mogelijkheden om de aanval af te slaan zoals het opstarten van vredesonderhandelingen op niets uitdraaien, mag men zich gewapenderwijze verzetten - en dan nog gelden zeer strikte regels. Geweld is de allerlaatste optie.
Volgend vers legt uit wanneer fysisch vechten toegestaan is - men spreekt hier van de 'jihad met het zwaard', om deze vorm van jihad te onderscheiden van de jihad met het woord, het hart, de pen, de waarheid, enz.
"Aan hen die bestreden worden is [de strijd] toegestaan omdat hun onrecht is aangedaan; God heeft de macht hen te helpen, die zonder recht uit hun woningen verdreven zijn, alleen maar omdat zij zeggen: "Onze Heer is God" - en als God de mensen elkaar niet had laten weerhouden dan waren kluizenaarsverblijven, kerken, synagogen en moskeeën waarin Gods naam vaak genoemd wordt zeker verwoest. Maar God zal hen die Hem helpen zeker helpen; God is krachtig en machtig." (Koran 22:39-40)
Dit vers geeft aan wanneer gewapend verzet mogelijk is:
1.De vijandigheden moeten door anderen gestart worden tegen de gelovige muslims. Enkel muslims die "bestreden worden", mogen zich verzetten. Het gaat dus om een defensieve oorlog, niet om een offensief. Wat hierbij betracht wordt is het beschermen van de rechtvaardige gematigde gemeenschap waarvan eerder al sprake was.
2.Er moet de muslims onrecht aangedaan zijn. Hierbij wordt expliciet het onrechtmatig verdrijven uit woningen vermeld.
3.Het doel van de agressor moet de destructie van de Islam en de muslims zijn. Het vers verwijst naar godsdienstvervolging, waarbij muslims vervolgd worden enkel omdat zij zeggen dat ze in God geloven.
Een oorlog is dus enkel toegestaan als verdediging tegen het onrecht dat veroorzaakt is door een aanval of bezetting, verdrukking of godsdienstvervolging. Daarbuiten, is gewapend verzet niet gelegitimeerd.
Gewapende jihad moet daarenboven altijd getemperd worden door een jihad met het hart door het nastreven van vergevingsgezindheid, rechtvaardigheid en zo meer. Dit wordt duidelijk uit een tweede vers dat toelating geeft tot gewapend verzet maar er al onmiddellijk bij zegt dat men niet over de schreef mag gaan:
"En bestrijdt op Gods weg hen die jullie bestrijden, maar overtreedt de grenzen niet, God bemint de overtreders [van de grenzen] niet." (Koran 2:190).
Diezelfde toon vind men terug in een vers dat zegt dat men mild moet zijn ten aanzien van de vijand, want op een dag kan hij je vriend worden:
"Misschien dat God tussen jullie en hen die jullie als vijand beschouwen genegenheid zal brengen, God is almachtig, en God is vergevend en barmhartig". (Koran 60:7)
Dit komt ook tot uiting in de hadith:
"Haat uw vijand op milde wijze, hij kan op een dag uw vriend worden." (gemeld door al-Tirmidhi).
De 'jihad met het zwaard' is daarenboven onderworpen aan een hele reeks strikte voorschriften die gebaseerd zijn op de Koran en de Sunnah van Mohamed, alsook op de regels die de eerste Kalief, Abu Bakr, oplegde aan een leger dat hij naar het slagveld stuurde. Abu Bakr legde zijn metgezellen de volgende 10 regels van oorlogsvoering op (Al-Muwatta, Volume 21, Hadith 10) :
1.Dood geen vrouwen
2.Dood geen kinderen,
3.Dood geen bejaarden,
4.Dood geen zieken.
5.Hak geen bomen om of verbrand ze niet, vooral als het fruitdragende bomen zijn (ook de oogst mag niet vernield worden).
6.Verniel geen onbewoonde plaatsen.
7.Dood geen dieren behalve voor voedsel.
8.Verbrand geen bijen en drijf hen niet uiteen.
9.Steel niets van de zaken die in beslag genomen werden gedurende de strijd. >
10.En handel niet laf.
Uit andere hadith blijkt dat Abu Bakr ook stelde dat priesters en kloosterlingen met rust gelaten moesten worden, en dat men hun gebedshuizen niet mocht vernielen. Ook burgerconstructies moeten gespaard blijven. Abu Bakr zei ook dat men zelfs de melk van de dieren niet mocht gebruiken tenzij men de toestemming had van de eigenaars van de dieren. Islam kent een zeer uitgebreid stelsel van dierenrechten. 5 Tijdens de oorlog mogen dieren niet gedood worden, tenzij voor voedsel, omdat een oorlog een zaak tussen mensen is en dieren daar niet het slachtoffer mogen van zijn.
Sommige muslims wijzen erop dat als er sprake zou kunnen zijn van een 'heilige oorlog', dit enkel is in de zin van een oorlog waarin muslims gebonden zijn aan zulke 'heilige' door de Koran en de Sunnah ingestelde hoogstaande principes. Het is echter helemaal geen heilige oorlog in de zin waarin dit in het Westen begrepen wordt, met name een oorlog om anderen met geweld te bekeren tot het eigen geloof. Zoals in 'jihad al-kuffar' gemotiveerd werd is het muslims volstrekt verboden deel te nemen aan zulk een oorlog. De Koran garandeert immers godsdienstvrijheid en verbiedt uitdrukkelijk het gebruik van dwang in de godsdienst.
Van zodra de tegenpartij in een strijd vrede zoekt, moet men daarin meegaan:
“En als zij geneigd zijn tot vrede, wees daar dan ook toe geneigd en stel je vertrouwen op God." (Koran 8:61)
Ook wat er moet gebeuren in geval van een overwinning, wordt door de Koran gereguleerd. De eerder aangehaalde regels van godsdienstvrijheid dienen gerespecteerd te worden en er moet rechtvaardig gehandeld worden zodat een vrije, rechtvaardige samenleving ingesteld wordt waarin mensen vrij zijn zich al dan niet bij de Islam aan te sluiten:
"God beveelt jullie in bewaring gegeven goederen aan de rechthebbenden te overhandigen en, wanneer jullie tussen de mensen oordelen, dat jullie rechtvaardig oordelen..." (Koran 4:58)
"Jullie die geloven! Wees standvastig voor God als getuigen van de rechtvaardigheid. En laat de afkeer van bepaalde mensen jullie er niet toe brengen niet rechtvaardig te zijn. Wees rechtvaardig, dat is dichter bij godvrezendheid." (Koran 5:8)
"God gebiedt rechtvaardig te handelen, goed te doen en aan de verwanten giften te geven en Hij verbiedt wat gruwelijk, verwerpelijk en gewelddadig is...." (Koran 16:90)
De Islamitische gemeenschap wordt hierbij, zoals eerder gezegd, naar voor geschoven als een modelgemeenschap, een rechtvaardige gemeenschap die extremen schuwt, een gemeenschap van de middenweg. Jihad al-asghar is enkel toegstaan om deze rechtvaardige maatschappij te verdedigen en beschermen.
--------------------------------------------------------------------------------
3. Middelen om jihad te beoefenen
Uit de verschillende soorten jihad is duidelijk geworden dat er ook verschillende middelen zijn waarover de mujahid kan beschikken om jihad te beoefen:
•jihad met het hart: het hart is een belangrijk instrument om het eigen geloof te zuiveren, rechtschapen te handelen, enz.
•Jihad met kennis, is vooral belangrijk in de jihad tegen ongeloof en tegen onrechtvaardigheid.
•jihad met welvaart, kan voor verschillende vormen van jihad ingezet worden.
•jihad met de hand, met daden: door rechtvaardig te handelen, goede werken te doen, enz.
•jihad met het woord: voor verspreiding van het geloof, strijd tegen ongeloof en onrecht.
•jihad door het zwaard: is enkel toegelaten in 'Jihad al-asghar'.
De Koran en de Sunnah regelen wanneer welk middel ingezet mag worden. Wanneer men oproept tot Jihad, is het dus niet noodzakelijk een oproep tot gewapend verzet. Integendeel, in de meeste gevallen gaat het om een verzet via het woord en de waarheid tegen een onrechtvaardige situatie, waar helemaal geen wapens aan te pas mogen komen.
--------------------------------------------------------------------------------
4. Beloning voor de Mujahid: Hoop op Gods Barmhartigheid en toegang tot het Paradijs
Muslims die jihad beoefenen, kunnen hopen op Gods Barmhartigheid en toegang tot het Paradijs:
"Zij die geloven en zij die uitgeweken zijn en zich op Gods weg inspannen [{jahadoo}, jihad beoefenen], zij zijn het die op Gods barmhartigheid hopen. God is vergevend en barmhartig." (Koran 2:218)
Dat geldt, zoals in de tekst ook al aangegeven werd, voor alle vormen van jihad. Zo leidt bijvoorbeeld ook jihad an-nafs tot het Paradijs:
"Maar dan zal voor wie vreesde om voor zijn Heer te staan en zich zijn persoonlijke neigingen ontzegde de tuin zijn verblijfplaats zijn." (Koran 79:40-41)
Volgens de Islam is de zin van het leven dat het een test is om te zien wie al dan niet tot het Paradijs zal toegelaten worden:
"Wij hebben alles wat er op de aarde is tot een versiering gemaakt om hen op de proef te stellen wie van hen het beste is in wat hij doet." (Koran 18:7)
"Wij zullen jullie op de proef stellen met iets van vrees, honger en tekort aan bezittingen, levens en vruchten, maar verkondig het goede nieuws aan hen die geduldig volharden, die, als onheil hen treft, zeggen: "Wij behoren aan God toe en tot Hem zullen wij terugkeren". Zij zijn het met wie hun Heer mededogen heeft en erbarmen; zij zijn het die het goede pad volgen." (Koran 2:155-156)
Jihad - het concreet beleven van het geloof, de concrete vertaling in daden van het geloof, is de aangewezen manier om die test tot een goed einde te brengen:
"Of rekenden jullie erop de tuin binnen te gaan, voordat God hen kent die zich van jullie inzetten [{jahadoo}, jihad beoefenen] en hen kent die geduldig volharden." (Koran 3:142)
Merk op hoe Fred Leemhuis het werkwoord {j-h-d} hier vertaalt als 'zich inzetten'. Het gaat inderdaad om alle inspanningen die men doet voor God. Jihad is de concrete vertaling van het geloof. Zonder jihad, is het geloof niet volledig:
De Boodschapper van God zei: "wanneer iemand voor God staat zonder teken van Jihad, zal hij voor God staan met een tekortkoming." (Tirmidhi, gemeld door Abu Hurayrah)
Net zoals enkel God kan oordelen over wie gelooft en wie niet, weet enkel God wie een Mujahid is, wie het geloof in praktijk brengt en beleeft:
De Boodschapper van God zei: "Het voorbeeld van de Mujahid (diegene die jihad beoefent) voor de zaak van God, en enkel God weet wie werkelijk jihad beoefent voor Zijn zaak, is het voorbeeld van diegene die zowel een Saa'im (diegene die vast) is als een Qaa'im (diegene die vrijwillige gebeden doet)" (Al-Bukhari)
--------------------------------------------------------------------------------
Epiloog
Jihad is geen synoniem met oorlog, zoveel is duidelijk. Het is een vertaling in gevoel en rede, in woord en daad, van het geloof. Het is de ultieme manier om God te vereren door het geloof daadwerkelijk te beleven. Het betekent niets anders dan zich inzetten om op elk moment van het leven God te dienen. In de meeste gevallen is geweld daarbij uitdrukkelijk verboden, en kunnen enkel vreedzame middelen als het woord aangewend worden. Zelfs in het ene geval van jihad al-asghar, waar geweld wel toegestaan is, bedoelen muslims met 'heilige' oorlog, een oorlog die aan hoogstaande morele principes gebonden is - dat is een gans andere betekenis dan de in het Westen gangbare betekenis van een oorlog om het geloof te verspreiden, een onderneming waar muslims overigens niet mogen aan deelnemen omdat de Koran voor iedereen godsdienstvrijheid garandeert en dwang in geloofszaken verbiedt. 6
1. Betekenis van het woord 'jihad'
2. Soorten jihad
a. Jihad an-Nafas: de strijd tegen het verwaande zelf
b. Jihad ash-Shaytan: verzet tegen Satan
c. Jihad ahlu ath-Thulm: inzet voor sociale rechtvaardigheid en tegen onrecht
d. Jihad al-Kuffar: indijken van ongeloof door verspreiding van kennis van geloof
e. Jihad al-Bid'ah: zuiver houden van het geloof door afwijzen van afwijkende innovaties
f. Jihad al-Munafiqeen: doorprikken van hypocrisie
g. Jihad al-Asghar: gewapende strijd tegen aanval en bezetting - een 'heilige' oorlog?
3. Middelen om jihad te beoefenen
4. Beloning voor de Mujahid: hoop op Gods Barmhartigheid en toegang tot het Paradijs
Epiloog
Inleiding
Geen concept uit de Islam is zo misbegrepen als 'jihâd'. Het woord roept in het Westen schrikbeelden op van barbaars geweld en voedt een afwijzende houding tegenover de Islam. In deze tekst wordt de term jihad uitgelegd aan de hand van de Koran en de Sunnah. Daaruit zal blijken dat er verschillende vormen van Jihad bestaan, en dat Jihad beoefend kan worden met verschillende middelen. Er zal ook blijken hoe ver dat schrikbeeld verwijderd is van de werkelijkheid.
--------------------------------------------------------------------------------
1. Betekenis van 'Jihad'
Het woord 'jihad' is gebouwd rond de wortel {j-h-d} en betekent: zich veel moeite doen, zich inspannen, hard werken, om een doel te bereiken. Om het woord verder te situeren, is het nuttig een aantal andere woorden te bekijken die afgeleid zijn van dezelfde wortel:
- jahada jahdahû: zijn uiterste best doen, elke denkbare inspanning doen, alles doen wat in zijn mogelijkheden ligt;
- majhûd: inspanning, werk waarvoor men zich uitslooft;
- mujtahid: ijverig, naarstig.
De Koran gebruikt het woord jihad niet enkel voor muslims. Ook niet-muslims kunnen jihad beoefenen. Dit blijkt uit een vers dat omschrijft hoe ouders zich inspannen (jihad beoefenen) om hun kinderen terug te halen naar hun eigen godsdienst nadat de kinderen zich bekeerd hadden tot de Islam:
"En Wij hebben de mens opgedragen goed voor zijn ouders te zijn. Als zij er echter bij jou naar streven [{jahadaka}] aan Mij metgezellen toe te voegen waarvan jij geen kennis hebt, gehoorzaam hun dan niet." (Koran, 29:8) 1
In Islamitische religieuze context, wordt het begrip jihad gebruikt om uitdrukking te geven aan elke inspanning die men doet om God te behagen en om Gods zaak vooruit te helpen. Het is jihad goede werken te doen, het beste te kiezen tussen twee alternatieven, respect te hebben voor ouderlingen, zich in te zetten voor het uitbouwen van een rechtvaardige maatschappij, met zorg om te gaan met dieren, zich te gedragen in overeenstemming met Koranische waarden zoals geduld, minzaamheid, verdraagzaamheid, tolerantie en zelfbeheersing. Wordt een muslimstaat aangevallen, dan schrijft de Koran voor dat wanneer aan een aantal voorwaarden voldaan is, de beste inspanning erin bestaat zich gewapenderhand te verweren tegen de agressor. Ook dat is dan jihad. Jihad is duidelijk geen synoniem voor 'oorlog'. Het is een zeer ruim begrip dat slaat op alle inspanningen die men doet om God te dienen volgens wat de Koran voorschrijft als gepaste (re-)actie in de omstandigheid waarin men zich bevindt. In uitzonderlijke gevallen, kan dat een oorlog zijn, in andere omstandigheden kan het juist slaan op een verbod van het gebruik van geweld. In veel gevallen, heeft het niets met gewapende strijd te maken vermits de meeste omstandigheden van het leven geen gewapend antwoord vereisen noch toelaten, maar bijvoorbeeld vragen om geduld, tolerantie of hulpvaardigheid.
Het woordt mu-{j-h-d} of mujahid is dan ook geen synoniem voor gewapend strijder. Een mujahid is iemand die jihad beoefent. Iemand die een goed werk doet, die z'n eigen karakter probeert te verbeteren, of die zich politiek en sociaal engageert voor een rechtvaardige samenleving, is een mujahid. Wanneer een muslimstaat aangevallen worden, kan in sommige gevallen gewapend verzet toegestaan zijn. Zo een strijder is dan ook een mujahid.
Jihad - een zich inspannen om te doen wat God wil - is onlosmakelijk verbonden met het geloof. Het wordt daarom soms omschreven als de zesde pijler van de Islam. 2 Jihad is immers de aanbidding van God omgezet in woord en daad. In die zin is het de ultieme vorm van verering van God. Geloof alleen volstaat niet, men moet ook leven volgens het geloof. In Islam draait alles om 'taqwa': godvruchtigheid én goede daden. Geloof en handelen zijn onlosmakelijk met elkaar verwerven. Het volstaat bijvoorbeeld niet te geloven dat men tolerant moet zijn, met moet zich ook daadwerkelijk inspannen (jihad beoefenen) om het eigen karakter om te vormen tot verdraagzaamheid en om de samenleving toleranter te maken. Jihad is het dagdagelijks in praktijk brengen van alles wat het geloof voorschrijft.
Op grond van de omstandigheden waarin en het doel waarvoor men jihad beoefent, worden een aantal verschillende vormen van jihad onderscheiden die ook met verschillende middelen beoefend worden. Een paar soorten worden hierna besproken.
--------------------------------------------------------------------------------
2. Soorten Jihad
a. Jihad an-Nafs: de strijd tegen het verwaande zelf
Vooreerst is er een persoonlijke, psychologische en morele jihad met als doel een beter mens te worden. Het woord 'islam' komt van de wortel {s-l-m} en betekent: zich onderwerpen (aan God). Een mu-{s-l-m} of muslim is een persoon die zich onderwerpt aan God. Profeet Mohamed verwees herhaaldelijk naar deze uitdrukking van geloof:
"Een Mujahid (hij die jihad beoefent) is diegene die streeft tegen zijn eigen ik om God te gehoorzamen" (Sahih Ibn Hibbanm, No. 4862)
In spirituele zin, heeft het lagere zelf voortdurend de neiging zich te meten met God. Het is God die bepaalt wat goed en slecht is, maar het lagere zelf probeert zich daaraan te onttrekken en zelf te definiëren wat kan en niet kan. Daardoor plaatst het zichzelf op gelijke hoogte met God. In de Islam, is de grootst mogelijke zonde - en de enige die God niet zal vergeven - het associëren van partners met God. Dat is immers een inbreuk op het meest centrale geloofspunt van de Islam, met name dat er geen god is dan God. De grootste bedreiging voor het geloof bestaat niet in het aanbidden van afgoden, maar in het verafgoden van zichzelf. Het spirituele pad naar God bestaat er bijgevolg in dat te voorkomen:
Anu Tharr meldde dat de Boodschapper zei: "De beste jihad die men kan doen is jihad tegen het eigen zelf en tegen de eigen verlangens." (Abu Nu'aim)
Deze vorm van jihad is een nooit aflatende strijd tegen verwaandheid en eigendunk die vaak zo kortbij ligt. Wanneer men een muslim voor iets proficiat wenst, zal hij antwoorden: "alle lof komt God toe". Op die manier wil hij ijdelheid voorkomen en erkent hij de almacht van God in alles. Jihad an-Nafs is een strijd tegen elitisme, racisme 3 en egocentrisme. Het is een dagelijkse inspanning om zichzelf te proberen verbeteren, zichzelf te beheersen, zich van het kwade te distantiëren, en aan de eigen persoonlijkheid te sleutelen om zo de Koranische waarden van geduld, tolerantie, rechtvaardigheid, respect voor ouderlingen, zorgzaamheid tegenover dieren, enz. te belichamen. Deze Jihad wordt als erg belangrijk aanzien. Sommige hadith omschrijven het zelfs als de beste vorm van Jihad.
Ibn Umar rapporteerde dat de Profeet zei: "Jihad tegen iemands zelf voor de zaak van God is de beste Jihad" (at-Tabaraani)
De Boodschapper zei (gedurende zijn afscheidshajj): "Zal ik jullie inlichten wie de Mu'min (ware gelovige) is? Het is hij bij wie mensen veilig zijn met betrekking tot hun vermogen en hun eigen zelf. De (echte) Muslim is hij bij wie mensen veilig zijn tegen (kwetsures door) zijn tong en hand. De (ware) Mujahid is hij die jihad an-Nafs uitvoert in gehoorzaamheid aan God. En de (ware) Muhajir (migrant voor de zaak van God) is hij die fout en zonde opgeeft." (Ahmad, al-Haakim en at-Tabaraani)
Voor diegenen die zulke jihad beoefenen, stelt de Koran het Paradijs in het vooruitzicht:
"Maar dan zal voor wie vreesde om voor zijn Heer te staan en zich zijn persoonlijke neigingen ontzegde de tuin zijn verblijfplaats zijn." (Koran 79:40-41)
Ook in het huidig leven kan men de vruchten plukken van deze jihad tegen egoïsme en hebzucht:
"(...) En wie voor de eigen hebzucht begoed worden, zij zijn het die het welgaat." (Koran 59:9)
b. Jihad ash-Shaytan: verzet tegen Satan
De relatie tussen de mens en Satan, gaat terug naar het allerprilste begin. De Koran vertelt hoe God op een gegeven moment alle Engelen (geschapen uit licht) en Jinns (geschapen uit rookloos vuur) samenriep om getuige te zijn van de ondervraging van Adam (geschapen uit klei) die intussen de naam van alle Engelen geleerd had. Toen Adam alle vragen correct beantwoord had, beval God de aanwezigen een buiging te maken uit respect voor hem. Eén van de aanwezigen, een hooghartige Jinn, weigerde dit goddelijk bevel op te volgen. Hij vond dat hij omdat hij geschapen was uit vuur, superieur was aan een mens die 'slechts' uit klei geschapen was. Als straf werd deze Jinn (Satan, Shaytan of 'Iblis' genaamd) naar de hel verbannen. God stond evenwel zijn verzoek toe om deze verbanning uit te stellen tot op de dag van het Laatste Oordeel. In afwachting daarvan, beloofde Satan er alles aan te doen om de mensen van het pad van God te doen afdwalen en dus tot Satans bondgenoten te maken. Behalve bij de vrome gelovigen, zal Satan daar volgens de Koran ook in slagen:
"Hij [Satan] zei: "Mijn Heer, omdat U mij liet dwalen zal ik voor hen op de aarde [alles] schone schijn maken en ik zal hen zeker allen misleiden, behalve Uw dienaren onder hen, die toegewijd zijn." (Koran 15:39-40)
Satan is de vijand van de mens:
"... Satan is namelijk een verklaarde vijand van de mens." (Koran 12:5)
Zijn doel bestaat erin mensen tot zijn volgelingen te maken, zodat hen na de dood de toegang tot het Paradijs ontzegd wordt en zij in de hel terecht zullen komen.
"De satan is voor jullie een vijand. Behandel hem dus als een vijand. Hij roept zijn volgelingen slechts op opdat zij in de vuurgloed zullen thuishoren." (Koran 35:6)
De Koran schrijft voor dat men Satan niet mag volgen:
"Jullie die geloven! Volgt de voetstappen van de satan niet. En als iemand de voetstappen van de satan volgt...; hij legt jullie het gruwelijke en het verwerpelijke op.... " (Koran 24:21)
Bescherming tegen Satan, vindt men enkel bij God:
"En zeg: "Mijn Heer, ik zoek bescherming bij U tegen de ophitsingen van de satans." (Koran 23:97)
Alles wat gehoorzaamheid en onderwerping aan God in de weg staat, staat eigenlijk ten dienste van Satan. Dat kan de eigen verwaandheid zijn, een externe verleiding tot zonde of twijfel in het geloof. Ook ongewenst gedrag wordt in verband gebracht met Satan. Zo zijn in de Islam zelfbeheersing en geduld van doorslaggevend belang. Boosheid - het verlies van zelfbeheersing - wordt aanzien als 'des duivels':
"De besten onder jullie zijn diegenen die traag zijn in boosheid en snel in het afkoelen... Hoed u voor boosheid, want het is een levend (brandend) stuk kool op het hart van de afstammelingen van Adam" (Al-Tirmidhi)
"Diegene die anderen kan overmeesteren in het worstelen is niet echt een sterk man. Echte kracht is in de persoon die zichzelf kan beheersen ten tijde van boosheid." (Bukhari)
Vermits boosheid van Satan komt, is het onder controle houden ervan, een vorm van 'jihad ash-Shaytan'. Het is tegelijk een manier om de eigen persoonlijkheid te boetseren om de Koranische waarden uit te drukken. Hier wordt al meteen duidelijk hoe verschillende vormen van jihad innig met elkaar verweven zijn en tegelijk beoefend moeten worden.
c. Jihad ahlu ath-Thulm: inzet voor sociale rechtvaardigheid en tegen onrecht
In letterlijke zin, gaat het hier om verzet tegen onrechtvaardige mensen. Hieronder valt elke inspanning tegen sociaal onrecht en ten voordele van een rechtvaardige maatschappij. Het doen van goede werken om onrecht te lenigen, zowel als sociaal of politiek engagement om onrecht bij de wortel aan te pakken en in de toekomst te voorkomen, behoren tot deze vorm van jihad.
De Koran stelt mensen die goed en rechtschapen handelen, een goede toekomst in het vooruitzicht:
"En hen die zich voor Ons inzetten [{jahadoo}, jihad beoefenen] zullen Wij op Onze wegen leiden. God is met hen die goed doen." (Koran 29:69)
Dit vers werd geopenbaard tijdens de Mekkaanse periode, een periode waarin van fysieke, gewapende strijd geen sprake was. Dit onderlijnt dat er tal van vormen van jihad bestaan, en dat het in de meeste gevallen om geweldloze, vreedzame inspanningen gaat om zichzelf en de samenleving te verbeteren. De Profeet Mohamed adviseerde dat de manier bij uitstek om politiek onrecht aan te pakken, bestond uit een jihad door middel van de waarheid. Dit politiek verzet, situeert zich dus in de taal, in dialoog.
De Heilige Profeet zei: "De grootste jihad is het spreken van het woord van waarheid tegen een tiran." (Mishkat, Book of Rulership and Judgment, hoofdstuk 1, sectie 2)
Steeds opnieuw komt het samenspel van verschillende vormen van jihad naar voor. Zo volstaat het niet zichzelf te verbeteren door bijvoorbeeld rechtvaardiger te worden, men moet er ook naar streven de omgeving waarin men leeft te verbeteren, door mee te werken aan een betere, rechtvaardige samenleving. Zich inzetten om onrecht uit de wereld te helpen, is een belangrijke vorm van jihad.
d. Jihad al-Kuffar: indijken van ongeloof door verspreiding van kennis van geloof
Dit is wellicht één van de meest misbegrepen vormen van jihad. Het gaat hier immers om een strijd tegen ongeloof en ongelovige daden, maar niet tegen mensen, zoals vaak verkeerdelijk wordt gedacht. Dit zal duidelijk worden uit volgende analyse.
De Koran stelt dat er bij de mensen van het Boek (Joden en Christenen) mensen zijn die leven volgens hun geloof - zij hebben volgens de Koran niets te vrezen en zullen naar de hemel gaan:
"Onder de mensen van het boek zijn er die in God geloven, in wat naar jullie is neergezonden en in wat tot hen is neergezonden, terwijl zij zich deemoedig aan God onderwerpen. Zij verkwanselen Gods tekenen niet. Zij zijn het voor wie hun loon bij hun Heer is. ..." (Koran 3:199)
Er bevindt zich onder hen echter ook een groep die de voorschriften van de Thora en de Bijbel naast zich neerleggen. Zij worden als ongelovigen beschouwd.
"Heb jij niet gezien naar hen aan wie een aandeel aan het boek gegeven is, dat zij geloven in afgoden en duivelen en over hen die ongelovig zijn zeggen: "Dezen volgen een betere weg dan zij die geloven". Zij zijn het die God vervloekt heeft en als God iemand vervloekt, dan zul je voor hem geen helper meer vinden." (Koran, 4:51-52)
Net zoals ook muslims die de voorschriften van de Koran naast zich neerleggen, als ongelovigen beschouwd worden:
"En wie is er zondiger dan wie over God bedrog verzint of Zijn tekenen loochent? Het zal de onrechtplegers zeker niet welgaan." (Koran 6:21)
Nu is het zo dat volgens de Koran, enkel God kan oordelen over geloof of ongeloof van de mensen. Het is dan ook enkel God die de ongelovigen kan bestraffen. Wanneer er bijgevolg in de Koran sprake is van verzen die handelen over strijd tegen 'ongelovigen', gaat het om strijd tegen het ongeloof als abstractie of tegen ongelovig gedrag, maar niet om een strijd tegen mensen. Fysieke oorlogvoering tegen mensen omdat ze niet tot de Islam behoren, wordt door de Koran immers klaar en duidelijk verboden. De Koran stelt expliciet:
"In de godsdienst is er geen dwang." (Koran, 2:256)
Dit vers vormt de hoeksteek van de godsdienstvrijheid die door de Koran aan alle inwoners van een muslimstaat gegarandeerd wordt. Ook andere verzen bevestigen dit principe:
"Waarschuw de mensen, want jij bent slechts een waarschuwer. Je hebt niet de autoriteit om iemand te dwingen." (Koran 88:22-23)
De godsdienstvrijheid houdt ook de vrijheid in ongelovig te zijn:
"Wie het wil, die moet dan geloven en wie het wil, die moet maar ongelovig zijn." (Koran 18:29)
Het gebruik van psychische of fysische dwang of geweld om mensen ertoe aan te zetten zich te bekeren tot de Islam, wordt uitdrukkelijk verboden door de Koran en de daarop gebaseerde Islamitische Wet, de Shariah. Theologisch gezien, is er trouwens geen reden toe: het is immers niet omdat men zich bekeert tot de Islam dat men zeker naar de hemel zou gaan, want volgens de Islam gaan slechts diegenen die vroom zijn en zich goed gedragen naar de hemel. De naam van het geloof waartoe zij behoren, speelt daarbij geen rol. Degenen die zich misdragen - met inbegrip van muslims - komen in de hel terecht.
"Zij die geloven, zij die het Jodendom aanhangen, de Christenen en de Sabiërs die in God en de laatste dag geloven en die deugdelijk handelen, voor hen is hun loon bij de Heer en zij hebben niets te vrezen noch zullen zij bedroefd zijn." (Koran 2:62)
Jihad tegen de ongelovigen is duidelijk geen strijd om de wereld te zuiveren van niet-muslims - zoiets wordt door de Koran verboden. Het is wel een ideologische, spirituele strijd tegen wat men in abstracte termen 'het ongeloof' kan noemen, tegen 'ongelovig gedrag' bij mensen - maar niet tegen 'ongelovige mensen', want alleen God kan zeggen wie dat zijn. Het middel om deze jihad te voeren, is da'wah - verspreiding van het geloof. Het is een jihad met het woord, met de pen, om kennis over het Islamitisch geloof te verspreiden, zodat ongeloof afneemt.
"Gehoorzaam dan de ongelovigen niet, maar stel je tegen hen heftig te keer (met de Koran)." (Koran 25:52)
"En wie spreekt er beter dan wie tot God oproept, deugdelijk handelt en zegt: "ik behoor tot hen die zich [aan God] overgeven." (Koran 41:33)
De Koran schuift de Islamitische gemeenschap naar voor als een modelgemeenschap, een gemeenschap van matiging 4 en rechtvaardigheid. Dit maatschappijmodel, wordt aanzien als een alternatief voor onrecht. Het propageren van het Islamitisch model wordt als jihad beschouwd.
"Laat er uit jullie een gemeenschap voortkomen [van mensen] die oproepen tot het goede, het behoorlijke gebieden en het verwerpelijke verbieden. Zij zijn het die het welgaat." (Koran 3:104)
Het aanmoedigen van het goede en verbieden van het kwade, is een van de meest elementaire principes van de Islamitische jihad. Het wordt gezien als weg naar een rechtvaardige, evenwichtige samenleving:
"Zo hebben wij jullie gemaakt tot een evenwichtige gemeenschap opdat jullie getuigen zullen zijn over de mensen en opdat de gezant getuige zal zijn over jullie." (Koran 2:143)
Jihad al-kuffar is een strijd om zulk een gemeenschapsideaal te verspreiden. Het is een strijd tegen 'ongeloof', maar duidelijk geen oorlog om het geloof gewapenderwijze op te leggen aan anderen. De Arabische vertaling van 'heilige oorlog' is trouwens 'harbun muqaddasatu' of 'al-harbu al-muqaddasatu' en niet 'jihad'. Het is muslims uitdrukkelijk verboden aan zulk een oorlog deel te nemen.
Hoe zit het dan met sommige verzen die expliciet lijken te handelen over een strijd tegen 'ongelovigen'? Zo wordt in volgend vers op het eerste gezicht toelating gegeven om de ongelovigen te vermoorden:
"En wanneer jullie hen die ongelovig zijn [in de strijd] ontmoeten, sla hen dan dood, maar wanneer jullie dan de overhand over hen verkregen hebben boeit hen dan stevig vast, hetzij om hen later als gunst vrij te laten, hetzij om hen los te laten kopen, wanneer de lasten van de oorlog zijn afgelegd. ... (Koran 47:4)
Er wordt hier niet gezegd dat men alle ongelovigen moet vermoorden. Uit de Sunnah blijkt dat het vers geopenbaard werd naar aanleiding van de strijd om Badr. Het is alleen van toepassing op de vijand in een oorlog ("in de strijd"). Het gaat dus niet om wat er moet gebeuren met ongelovigen maar om hoe men zich moet gedragen tegenover een vijand (die in dit geval uit ongelovigen bestaat) in het heetst van de strijd, temidden van het slagveld. Met andere woorden: dit vers vestigt een regel van de krijgswet. De hoofdregel in de Islam is dat alle leven heilig is. De Koran stelt dat wie iemand doodt, "het is alsof hij de hele mensheid heeft gedood" (Koran 5:32). Het vers 47:4 vormt daarop een uitzondering: in een oorlogssituatie kan het doden van de vijand onder bepaalde omstandigheden toegestaan zijn, o.m. wanneer het om logistieke of militaire redenen niet mogelijk is de vijand gevangen te nemen. Zonder dit uitzonderingsvers, zou men zich ook ten tijde van oorlog niet gewapenderhand mogen verdedigen en zou men zich moeten laten doodslaan of doodschieten. Het doden van een vijand in oorlogstijd, is echter op zich geen algemene oorlogsregel, want als het mogelijk is, beveelt de Koran aan de vijand gevangen te nemen en niet te doden - zoals al meteen in ditzelfde vers wordt aangegeven.
De Koran bevat verschillende zulke verzen die, wanneer ze uit hun context gerukt worden, gemakkelijk verkeerd begrepen en uitgelegd worden. Dergelijke verzen handelen niet over de strijd tegen de ongelovigen maar over de krijgswet, en horen niet thuis onder 'jihad ul-kuffar', maar wel onder 'jihad al-asghar', een oorlog om zich te verzetten tegen een aanval, bezetting of vervolging, en een vorm van jihad die later behandeld wordt.
e. Jihad al Bid'ah: zuiver houden van het geloof door afwijzen van afwijkende innovaties
Jihad al-kuffar, de verspreiding van kennis van het geloof om ongeloof te doen afnemen, hangt nauw samen met de jihad al-bid'ah, een strijd tegen zogenaamde 'innovaties' in het geloof. Afwijzen van innovaties wil niet zeggen dat het geloof statisch is. De Koran geeft de mensen voortdurend de opdracht hetgeen hen door een vorige generatie aangereikt wordt, te toetsen op waarachtigheid, en wanneer iets vals blijkt, het af te wijzen:
"En als tot hen gezegd wordt: "Volgt wat God heeft neergezonden na", zeggen zij: "Welnee, wij volgen dat na waarvan wij merken dat onze vaderen er zich aan hielden". Ook dan soms als hun vaderen helemaal niet verstandig waren en zich niet de goede richting hadden laten wijzen?" (Koran 2:170)
Dergelijke verzen leggen een stevige basis voor een dynamiek in de geloofsbeleving. Ze moedigen elke generatie aan hetgeen hen door hun ouders en leraars werd aangereikt, in vraag te stellen en te toetsen aan de Koran. Ook wanneer zich nieuwe wetenschappelijke ontwikkelingen voordoen, moet daarover vanuit het geloof een standpunt ingenomen worden. Het geloof moet dus meegaan met zijn tijd. Wat niet mag, is het invoeren van vernieuwingen die afwijken van het Koranisch model.
"En wie is er zondiger dan wie over God bedrog verzint of Zijn tekenen loochent? Het zal de onrechtplegers zeker niet welgaan." (Koran 6:21)
Vernieuwingen die strijdig zijn met de Islamitische leer, bid'ah, worden afgewezen. Zulke vernieuwingen komen neer op dwaalleer. Jihad al-bid'ah is een strijd tegen het invoeren van zogenaamde innovaties die in strijd zijn met de Islamitische leer en die daardoor het geloof onderuit zouden halen. Er is echter wel ruimte om standpunten in te nemen tegenover nieuwe zaken en het geloof inhoudelijk mee te laten evolueren met de tijd.
f. Jihad al-Munafiqeen: doorprikken van hypocrisie
Hypocrieten worden in de Koran zeer zwaar aangepakt. Hypocrisie wordt aanzien als een bedreiging voor het geloof en behoort tot het meest verwerpelijke gedrag dat men kan ten toon spreiden. Huichelen wordt omschreven als het ene zeggen en het andere doen:
"Jullie die geloven! Waarom zeggen jullie wat jullie niet doen. Het werkt bij God grote afschuw op als jullie zeggen wat jullie niet doen." (Koran 61:2-3)
Ook hieruit blijkt hoe de Islam voorschrijft alle snaren van de persoon te stemmen om een harmonieus geheel te vormen: geloof, hart en rede, woord en daad, moeten allemaal in dezelfde richting aangewend worden en het dienen van God weerspiegelen. Alles wat deze harmonie doorbreekt, wordt in verband gebracht met Satan. Dat is ook het geval met huichelarij:
"En heb jij niet gezien naar hen die beweren te geloven in wat naar jou is neergezonden en in wat er al voor jouw tijd is neergezonden, dat zij voor een uitspraak bij de Taghoet in beroep wensen te gaan, hoewel hun bevolen was daarin niet te geloven. De satan wenst hen ver te laten afdwalen [van het rechte pad]." (Koran 4:60)
Ook hier geldt echter dat enkel God in de harten van de mensen kan kijken. Enkel God weet dus wie de huichelaars zijn:
"En onder de bedoeïenen uit jullie omgeving zijn er huichelaars en onder de mensen van Medina zijn er voor wie huichelarij gewoon geworden is. Jullie kennen hen niet maar Wij kennen hen. Wij zullen hen tweemaal bestraffen en dan zullen zij tot een geweldige bestraffing teruggebracht worden." (Koran 9:101)
De huichelaars staat het vuur van de hel te wachten:
"God heeft de huichelaars, de huichelaarsters en de ongelovigen het vuur van de hel toegezegd om daarin altijd te verblijven. Dat is goed genoeg voor hen. God heeft hen vervloekt en voor hen is er een blijvende bestraffing." (Koran 9:68)
De Koran omschrijft God als een rechtvaardige God: Hij beloont het goede, bestraft het kwade. God is echter ook vergevend, en mogelijks vergeeft hij de huichelaar die berouw toont:
"En anderen die hun zonden bekennen, zij vermengen een deugdelijke daad met een andere die slecht is; misschien dat God zich genadig tot hen wendt. God is vergevend en barmhartig." (Koran 9:102)
muslims kunnen en mogen niet oordelen over het geloof van mensen - dat komt enkel God toe. Als ze dat wel zouden doen, zouden ze zichzelf een goddelijke taak aanmeten en zouden ze zichzelf zodoende buiten de Islam stellen. Ook hier is de jihad gericht tegen het gedrag, en niet tegen de hypocriete mens. Het oordeel over de mens, dat is iets voor God. Maar muslims moeten wel hypocriet gedrag bestrijden.
g. Jihad al-Asghar of kleine jihad - gewapende strijd tegen aanval of bezetting - een "heilige oorlog?"
Tot dusver werden vreedzame vormen van jihad besproken. In sommige gevallen kan jihad -- de beste manier om God te dienen in hart en rede, woord en daad -- erin bestaan naar de wapens te grijpen. Dit is dan de 'jihad al-asghar' - een kleine jihad, in tegenstelling tot de jihad tegen het zelf (jihad an-nafs) die in Sufi-kringen omschreven wordt als de 'grote jihad' (jihad al-akbar). Daarbij wordt vaak naar volgende hadith verwezen:
Een groep muslimsoldaten kwam bij de Heilige Profeet (van een veldslag). Hij zei: "welkom, jullie keren terug van de kleine Jihad naar de grote Jihad". Er werd gezegd: "wat is de grote Jihad"? Hij antwoordde: "het streven van een dienaar tegen zijn lage verlangens." (Al-Tasharraf, Part I, p. 70)
Deze hadith komt in geen enkele van de grote hadithverzamelingen (Bukhari, Muslim enz.) voor, zodat er twijfels bestaan over de authenticiteit ervan. De achterliggende gedachte dat de innerlijke jihad belangrijker is dan gewapend verzet, heeft echter veel invloed gehad. De legitimiteit van de gewapende jihad wordt er overigens niet door in twijfel getrokken: in sommige omstandigheden is gewapend verzet toegestaan, en wordt het zelfs voorgeschreven of verplicht. Er bestaat in muslimkringen een brede eensgezindheid over de voorwaarden waaraan deze gewapende jihad onderworpen is.
Islam staat geen offensieve oorlog toe. Enkel wanneer muslims aangevallen worden, en wanneer alle andere mogelijkheden om de aanval af te slaan zoals het opstarten van vredesonderhandelingen op niets uitdraaien, mag men zich gewapenderwijze verzetten - en dan nog gelden zeer strikte regels. Geweld is de allerlaatste optie.
Volgend vers legt uit wanneer fysisch vechten toegestaan is - men spreekt hier van de 'jihad met het zwaard', om deze vorm van jihad te onderscheiden van de jihad met het woord, het hart, de pen, de waarheid, enz.
"Aan hen die bestreden worden is [de strijd] toegestaan omdat hun onrecht is aangedaan; God heeft de macht hen te helpen, die zonder recht uit hun woningen verdreven zijn, alleen maar omdat zij zeggen: "Onze Heer is God" - en als God de mensen elkaar niet had laten weerhouden dan waren kluizenaarsverblijven, kerken, synagogen en moskeeën waarin Gods naam vaak genoemd wordt zeker verwoest. Maar God zal hen die Hem helpen zeker helpen; God is krachtig en machtig." (Koran 22:39-40)
Dit vers geeft aan wanneer gewapend verzet mogelijk is:
1.De vijandigheden moeten door anderen gestart worden tegen de gelovige muslims. Enkel muslims die "bestreden worden", mogen zich verzetten. Het gaat dus om een defensieve oorlog, niet om een offensief. Wat hierbij betracht wordt is het beschermen van de rechtvaardige gematigde gemeenschap waarvan eerder al sprake was.
2.Er moet de muslims onrecht aangedaan zijn. Hierbij wordt expliciet het onrechtmatig verdrijven uit woningen vermeld.
3.Het doel van de agressor moet de destructie van de Islam en de muslims zijn. Het vers verwijst naar godsdienstvervolging, waarbij muslims vervolgd worden enkel omdat zij zeggen dat ze in God geloven.
Een oorlog is dus enkel toegestaan als verdediging tegen het onrecht dat veroorzaakt is door een aanval of bezetting, verdrukking of godsdienstvervolging. Daarbuiten, is gewapend verzet niet gelegitimeerd.
Gewapende jihad moet daarenboven altijd getemperd worden door een jihad met het hart door het nastreven van vergevingsgezindheid, rechtvaardigheid en zo meer. Dit wordt duidelijk uit een tweede vers dat toelating geeft tot gewapend verzet maar er al onmiddellijk bij zegt dat men niet over de schreef mag gaan:
"En bestrijdt op Gods weg hen die jullie bestrijden, maar overtreedt de grenzen niet, God bemint de overtreders [van de grenzen] niet." (Koran 2:190).
Diezelfde toon vind men terug in een vers dat zegt dat men mild moet zijn ten aanzien van de vijand, want op een dag kan hij je vriend worden:
"Misschien dat God tussen jullie en hen die jullie als vijand beschouwen genegenheid zal brengen, God is almachtig, en God is vergevend en barmhartig". (Koran 60:7)
Dit komt ook tot uiting in de hadith:
"Haat uw vijand op milde wijze, hij kan op een dag uw vriend worden." (gemeld door al-Tirmidhi).
De 'jihad met het zwaard' is daarenboven onderworpen aan een hele reeks strikte voorschriften die gebaseerd zijn op de Koran en de Sunnah van Mohamed, alsook op de regels die de eerste Kalief, Abu Bakr, oplegde aan een leger dat hij naar het slagveld stuurde. Abu Bakr legde zijn metgezellen de volgende 10 regels van oorlogsvoering op (Al-Muwatta, Volume 21, Hadith 10) :
1.Dood geen vrouwen
2.Dood geen kinderen,
3.Dood geen bejaarden,
4.Dood geen zieken.
5.Hak geen bomen om of verbrand ze niet, vooral als het fruitdragende bomen zijn (ook de oogst mag niet vernield worden).
6.Verniel geen onbewoonde plaatsen.
7.Dood geen dieren behalve voor voedsel.
8.Verbrand geen bijen en drijf hen niet uiteen.
9.Steel niets van de zaken die in beslag genomen werden gedurende de strijd. >
10.En handel niet laf.
Uit andere hadith blijkt dat Abu Bakr ook stelde dat priesters en kloosterlingen met rust gelaten moesten worden, en dat men hun gebedshuizen niet mocht vernielen. Ook burgerconstructies moeten gespaard blijven. Abu Bakr zei ook dat men zelfs de melk van de dieren niet mocht gebruiken tenzij men de toestemming had van de eigenaars van de dieren. Islam kent een zeer uitgebreid stelsel van dierenrechten. 5 Tijdens de oorlog mogen dieren niet gedood worden, tenzij voor voedsel, omdat een oorlog een zaak tussen mensen is en dieren daar niet het slachtoffer mogen van zijn.
Sommige muslims wijzen erop dat als er sprake zou kunnen zijn van een 'heilige oorlog', dit enkel is in de zin van een oorlog waarin muslims gebonden zijn aan zulke 'heilige' door de Koran en de Sunnah ingestelde hoogstaande principes. Het is echter helemaal geen heilige oorlog in de zin waarin dit in het Westen begrepen wordt, met name een oorlog om anderen met geweld te bekeren tot het eigen geloof. Zoals in 'jihad al-kuffar' gemotiveerd werd is het muslims volstrekt verboden deel te nemen aan zulk een oorlog. De Koran garandeert immers godsdienstvrijheid en verbiedt uitdrukkelijk het gebruik van dwang in de godsdienst.
Van zodra de tegenpartij in een strijd vrede zoekt, moet men daarin meegaan:
“En als zij geneigd zijn tot vrede, wees daar dan ook toe geneigd en stel je vertrouwen op God." (Koran 8:61)
Ook wat er moet gebeuren in geval van een overwinning, wordt door de Koran gereguleerd. De eerder aangehaalde regels van godsdienstvrijheid dienen gerespecteerd te worden en er moet rechtvaardig gehandeld worden zodat een vrije, rechtvaardige samenleving ingesteld wordt waarin mensen vrij zijn zich al dan niet bij de Islam aan te sluiten:
"God beveelt jullie in bewaring gegeven goederen aan de rechthebbenden te overhandigen en, wanneer jullie tussen de mensen oordelen, dat jullie rechtvaardig oordelen..." (Koran 4:58)
"Jullie die geloven! Wees standvastig voor God als getuigen van de rechtvaardigheid. En laat de afkeer van bepaalde mensen jullie er niet toe brengen niet rechtvaardig te zijn. Wees rechtvaardig, dat is dichter bij godvrezendheid." (Koran 5:8)
"God gebiedt rechtvaardig te handelen, goed te doen en aan de verwanten giften te geven en Hij verbiedt wat gruwelijk, verwerpelijk en gewelddadig is...." (Koran 16:90)
De Islamitische gemeenschap wordt hierbij, zoals eerder gezegd, naar voor geschoven als een modelgemeenschap, een rechtvaardige gemeenschap die extremen schuwt, een gemeenschap van de middenweg. Jihad al-asghar is enkel toegstaan om deze rechtvaardige maatschappij te verdedigen en beschermen.
--------------------------------------------------------------------------------
3. Middelen om jihad te beoefenen
Uit de verschillende soorten jihad is duidelijk geworden dat er ook verschillende middelen zijn waarover de mujahid kan beschikken om jihad te beoefen:
•jihad met het hart: het hart is een belangrijk instrument om het eigen geloof te zuiveren, rechtschapen te handelen, enz.
•Jihad met kennis, is vooral belangrijk in de jihad tegen ongeloof en tegen onrechtvaardigheid.
•jihad met welvaart, kan voor verschillende vormen van jihad ingezet worden.
•jihad met de hand, met daden: door rechtvaardig te handelen, goede werken te doen, enz.
•jihad met het woord: voor verspreiding van het geloof, strijd tegen ongeloof en onrecht.
•jihad door het zwaard: is enkel toegelaten in 'Jihad al-asghar'.
De Koran en de Sunnah regelen wanneer welk middel ingezet mag worden. Wanneer men oproept tot Jihad, is het dus niet noodzakelijk een oproep tot gewapend verzet. Integendeel, in de meeste gevallen gaat het om een verzet via het woord en de waarheid tegen een onrechtvaardige situatie, waar helemaal geen wapens aan te pas mogen komen.
--------------------------------------------------------------------------------
4. Beloning voor de Mujahid: Hoop op Gods Barmhartigheid en toegang tot het Paradijs
Muslims die jihad beoefenen, kunnen hopen op Gods Barmhartigheid en toegang tot het Paradijs:
"Zij die geloven en zij die uitgeweken zijn en zich op Gods weg inspannen [{jahadoo}, jihad beoefenen], zij zijn het die op Gods barmhartigheid hopen. God is vergevend en barmhartig." (Koran 2:218)
Dat geldt, zoals in de tekst ook al aangegeven werd, voor alle vormen van jihad. Zo leidt bijvoorbeeld ook jihad an-nafs tot het Paradijs:
"Maar dan zal voor wie vreesde om voor zijn Heer te staan en zich zijn persoonlijke neigingen ontzegde de tuin zijn verblijfplaats zijn." (Koran 79:40-41)
Volgens de Islam is de zin van het leven dat het een test is om te zien wie al dan niet tot het Paradijs zal toegelaten worden:
"Wij hebben alles wat er op de aarde is tot een versiering gemaakt om hen op de proef te stellen wie van hen het beste is in wat hij doet." (Koran 18:7)
"Wij zullen jullie op de proef stellen met iets van vrees, honger en tekort aan bezittingen, levens en vruchten, maar verkondig het goede nieuws aan hen die geduldig volharden, die, als onheil hen treft, zeggen: "Wij behoren aan God toe en tot Hem zullen wij terugkeren". Zij zijn het met wie hun Heer mededogen heeft en erbarmen; zij zijn het die het goede pad volgen." (Koran 2:155-156)
Jihad - het concreet beleven van het geloof, de concrete vertaling in daden van het geloof, is de aangewezen manier om die test tot een goed einde te brengen:
"Of rekenden jullie erop de tuin binnen te gaan, voordat God hen kent die zich van jullie inzetten [{jahadoo}, jihad beoefenen] en hen kent die geduldig volharden." (Koran 3:142)
Merk op hoe Fred Leemhuis het werkwoord {j-h-d} hier vertaalt als 'zich inzetten'. Het gaat inderdaad om alle inspanningen die men doet voor God. Jihad is de concrete vertaling van het geloof. Zonder jihad, is het geloof niet volledig:
De Boodschapper van God zei: "wanneer iemand voor God staat zonder teken van Jihad, zal hij voor God staan met een tekortkoming." (Tirmidhi, gemeld door Abu Hurayrah)
Net zoals enkel God kan oordelen over wie gelooft en wie niet, weet enkel God wie een Mujahid is, wie het geloof in praktijk brengt en beleeft:
De Boodschapper van God zei: "Het voorbeeld van de Mujahid (diegene die jihad beoefent) voor de zaak van God, en enkel God weet wie werkelijk jihad beoefent voor Zijn zaak, is het voorbeeld van diegene die zowel een Saa'im (diegene die vast) is als een Qaa'im (diegene die vrijwillige gebeden doet)" (Al-Bukhari)
--------------------------------------------------------------------------------
Epiloog
Jihad is geen synoniem met oorlog, zoveel is duidelijk. Het is een vertaling in gevoel en rede, in woord en daad, van het geloof. Het is de ultieme manier om God te vereren door het geloof daadwerkelijk te beleven. Het betekent niets anders dan zich inzetten om op elk moment van het leven God te dienen. In de meeste gevallen is geweld daarbij uitdrukkelijk verboden, en kunnen enkel vreedzame middelen als het woord aangewend worden. Zelfs in het ene geval van jihad al-asghar, waar geweld wel toegestaan is, bedoelen muslims met 'heilige' oorlog, een oorlog die aan hoogstaande morele principes gebonden is - dat is een gans andere betekenis dan de in het Westen gangbare betekenis van een oorlog om het geloof te verspreiden, een onderneming waar muslims overigens niet mogen aan deelnemen omdat de Koran voor iedereen godsdienstvrijheid garandeert en dwang in geloofszaken verbiedt. 6
Ontvoering door buitenaardse wezens.
Het griezeligste aan het contact met buitenaardse wezens is misschien wel de mogelijkheid dat ze hier zijn om experimenten op mensen uit te voeren.
Aan de andere kant- zou ontvoering door buitenaardse wezens slechts een waandenkbeeld kunnen zijn?
De ongelooflijke en angstaanjagende gebeurtenissen op de avond van 5 november 1975 zouden het leven van Travis Walton en zijn zes collega's in Snowflake, Arizona voorgoed veranderen. Na hun werk in het bos waren ze op weg naar huis toen ze een fel licht door de bomen zagen schijnen. Terwijl hun vrachtwagen piepend tot stilstand kwam, werden ze geconfronteerd met een ontzagwekkend schouwspel.
"Even voorbij de bomen zagen we plotseling waar dat felle licht vandaan kwam. Een metalen schijf, die zo'n 100 meter verderop in de lucht hing en gloeide," herinnert Walton zich.
De onstuimige Walton sprong uit de vrachtwagen en rende naar het ruimteschip. Zijn vrienden waren voorzichtiger en bleven zitten. Maar Walton wilde absoluut het ding van dichtbij zien. Toen hij er bijna onder stond, was hij ineens niet meer zo dapper. Hij wilde terug naar de vrachtwagen rennen. Het lukte niet.
Mike Rogers, de voorman van de ploeg, zag hoe een "blauwe straal energie" Walton in de rug trof. In paniek trapte Rogers het gas in en reed weg. Toen hij zich een paar honderd meter verder realiseerde dat hij zijn vriend voor dood had achtergelaten, bedacht Rogers zich. Hij reed terug en zag het ruimteschip opstijgen en verdwijnen. Walton was nergens te bekennen.
Aanklacht wegens moord.
Na vijf dagen en een massale zoektocht door de politie, was er nog geen spoor van Walton. Maar net toen de politie de ploegleden wilde aanklagen wegens moord, dook Walton weer op.
Hij werd naakt in een telefooncel gevonden aan de rand van de stad. Hij was sterk uitgedroogd, ijlde en was half dood. Eindelijk, na maanden herstel, kon hij zich delen van het voorval herinneren. Hij wist nog, dat hij het ruimteschip werd binnengebracht. "Ik lag op een tafel... Ik zag een paar vreemde figuren die zich over me heen bogen. Ik ging compleet door het lint. Ik sloeg ze van me af, maar was zo zwak dat ik in elkaar zakte. Ze duwden me terug op de tafel, deden een kap over mijn gezicht, en ik verloor het bewustzijn."
De waarheid.
Wat de ontvoering van Travis Walton interessant maakt, is dat het geval een van de weinige is waarbij onafhankelijke getuigen aanwezig waren. Nog ongewoner is dat hij vijf dagen zoek was. Tegenwoordig duren de meeste ontvoeringsgevallen maar een paar uur.
Sceptici hebben jarenlang geprobeerd het verhaal van Walton onderuit te halen. Omdat ontvoeringen in de jaren "70 zeldzaam waren, werden Walton en zijn vrienden belachelijk gemaakt en beschuldigd van oplichterij. Toch kon ook een leugendetector de betrokkenen niet op onwaarheden betrappen en werd de zaak ondanks langdurig onderzoek niet "opgelost".
De ontvoeringen vinden allen plaats in scherp afgebakende perioden, waarin constant meldingen gedaan worden door mensen uit de hele wereld. Het is in het algemeen een modern fenomeen van na de oorlog.
De eerste ontmoeting.
Onderzoekers erkennen dat de ontvoeringen op 20 september 1961 begonnen. Betty en Barney Hill reden rond middernacht door New Hampshire, toen ze een "pannekoekvormig ding zagen, met twee rijen raampjes", dat hen leek te volgen. Ten slotte ging Barney de snelweg af en naderde langzaam tot op 25 meter "een enorme ring met uitstekende vinnen en rode knipperende lichtjes" die in de lucht hing.
Doodsbang racete het echtpaar Hill weg, maar even later begon de auto te schudden. Toen hoorden ze een vreemd piepend geluid en daalde een soort mist over hen neer. Bij thuiskomst ontdekten ze dat hun beider horloges twee uur achterliepen. Ze konden zich niet herinneren wat er in de twee "ontbrekende" uren was voorgevallen.
Daarna werden ze beiden gekweld door nachtmerries. Om erachter te komen wat er was gebeurd, stemden ze uiteindelijk toe in het ondergaan van wat een "hypnotische regressietherapie" genoemd wordt.
Hypnotische regressie haalt verdrongen emoties naar boven. Onder hypnose beschreef het echtpaar Hill hoe ze aan boord van de UFO waren gebracht door "kale wezens van ongeveer 1,5 meter lang, met peervormige hoofden, een grijze huid en schuine kat-achtige ogen".
Vooral Betty wist een levendig beeld te schilderen van wat zich tijdens de "verloren" uren had afgespeeld. Ze herinnerde zich ook een medisch onderzoek. Ze hadden stukjes weefsel bij haar weggenomen en een lange naald in haar navel gestoken. Betty beweerde dat het bij een "zwangerschapstest" hoorde. Ze toonden haar een kaart van het sterrenstelsel Zeta Reticuli. Betty geloofde dat de buitenaardse wezens haar wilden laten zien waar ze vandaan kwamen.
Ontvoerde of contactpersoon?
De kenmerken van ontvoeringen zoals die van het echtpaar Hill staan in schril contrast tot de kleurrijke verhalen van mensen die beweerden "contactpersoon" te zijn. Hun dubieuze ontmoetingen met buitenaardse wezens vulden rond 1950 de Amerikaanse sensatiebladen.
De eerste en beroemdste contactpersoon was George Adamski, die beweerde dat hij door verschillende mens-achtige buitenaardse wezens bezocht werd en in UFO's naar Venus, Mars en Saturnus was geweest. Adamski en andere contactpersonen werden al snel niet meer geloofd, en door hun verzinsels raakte de geloofwaardigheid van het UFO-onderzoek jaren achterop. Het duurde tot begin jaren "80 voordat de UFO-wereld en later het publiek de verhalen over ontvoering door buitenaardse wezens serieus namen.
Over buitenaardse wezens gesproken.
In juni 1992 was het Massachusetts Institute of Technology (MIT) voorzitter van een studie-conferentie over ontvoeringen- het eerste wetenschappelijke debat over ontvoeringen door buitenaardse wezens. Het was een poging om vooraanstaande onderzoekers in staat te stellen hun bewijs naar voren te brengen en diende als forum voor een serieuze wetenschappelijke discussie.
Bij deze MIT-conferentie waren drie van 's werelds meest vooraanstaande experts aanwezig. Veel van de bewijzen over "de realiteit" van ontvoering door buitenaardse wezens komt uit hun onderzoek. Budd Hopkins deed veel baanbrekend onderzoek naar ontvoeringen. Dr. David Jacobs, als professor in de geschiedenis verbonden aan de Temple Universiteit, heeft 25 jaar lang onderzoek gedaan naar UFO's. Maar de invloedrijkste geleerde in het "ontvoeringskamp" was misschien wel Dr. John E. Mack, professor in de psychiatrie aan de Harvard Medical School en winnaar van een Pulitzer prijs.
Een van de resultaten van de conferentie was het besef dat een groot aantal verschillende mensen op dezelfde wijze hun ontvoering beschreef, met dezelfde details over hun ervaringen en over de buitenaardse wezens. Voor de onderzoekers was dit een sterk bewijs dat ontvoeringen een realiteit zijn. Want als ontvoering door buitenaardse wezens alleen maar een waanvoorstelling was, zouden de verhalen door de fantasie worden ingegeven en dus sterk van elkaar verschillen. Maar nee, ze vertoonden sterke gelijkenis en hadden steeds terugkerende patronen.
In buitenaardse handen.
Als de ontvoerden eenmaal in het ruimteschip zijn, hebben de buitenaardse wezens hen volledig in hun macht. Meestal moeten ze zich uitkleden en op een tafel gaan liggen. Daarna worden er vaak pijnlijke en angstwekkende chirurgische ingrepen gedaan op hun lichaam. Eenmaal terug op aarde, is bij de meesten de herinnering daaraan op een of andere manier gewist en kan alleen onder hypnose worden teruggehaald.
Dr. Mack voert bewijs aan uit verschillende gevallen in zijn praktijk. "Er zijn diverse soorten fysiek bewijs voor ontvoering", zegt hij. "Mensen met volledig genezen littekens, die er eerst niet waren. Ook zijn er met CAT-scans vreemde implantaten in hun lichamen gevonden. Sommige zijn verwijderd en onderzocht."
Tot nu toe blijkt uit chemische analyse van die implantaten dat ze bestaan uit elementen die op aarde aanwezig zijn. Een nucleair-bioloog en collega van Dr. Mack heeft proeven gedaan met een implantaat dat uit de neus kwam van iemand die beweerde ontvoerd te zijn. Het was niet van natuurlijke oorsprong, maar mogelijk van kunststofvezel.
Onbetrouwbare herinneringen.
Kevin McClure, lid van de Society of Psychical Research beweert dat veel onderzoekers die de hypnotische regressietechniek gebruiken, geen bevoegd psycholoog zijn. En McClure beschuldigt degene die wel bevoegd zijn van het inprenten van herinneringen. Ze stellen suggestieve vragen, waardoor de slachtoffers worden aangemoedigd zich dingen te herinneren, die in het ontvoeringsscenario passen. McClure zegt verder, dat het zogenaamde "False Memory Syndrome" (FMS=Vals Geheugen Syndroom) verantwoordelijk kan zijn voor de verhalen van ontvoerden. FMS is een aandoening waarbij het onderbewuste een herinnering "fabriceert" om een jeugdtrauma, zoals verkrachting te vervangen. Sceptici redeneren, dat menig ontvoerde onderbewust een ontvoering gebruikt om een traumatische ervaring uit het verleden te verbergen.
Kunstmatig opgewekte herinneringen.
Volgens de psychologe Susan Blackmore kunnen ontvoeringservaringen kunstmatig worden opgewekt door stimulering van de temporaalkwabben (een deel van de hersenen waar het geheugen zetelt). Deze theorie werd door een Canadees onderzoeksteam gedemonstreerd. Ze ontwierpen een apparaat dat met een elektrisch veld de achterste hersenen zó prikkelde dat iemand die nooit eerder had beweerd te zijn ontvoerd, een ontvoeringservaring kreeg. Albert Budden, schrijver van het boek Allergies and Aliens, had een soortgelijke verklaring. Hij is ervan overtuigd, dat ontvoeringen door buitenaardse wezens worden veroorzaakt door elektromagnetische vervuiling. Budden gelooft dat de elektromagnetische straling in de atmosfeer sterk genoeg is om de temporaalkwabben van de hersenen van "ontvoerde" mensen zó te prikkelen, dat ze denken een ontvoering te hebben meegemaakt. Hij zegt: "Het is duidelijk dat alle ontvoerden sterk op elektrische prikkels reageren. Hun ervaring is een symptoom van hun allergische reactie op elektromagnetische velden in het milieu."
Maar volgens onderzoekers als Hopkins, Jacobs of Mack snijdt geen van deze theorieën hout. Voor hen laat het bewijs voor ontvoering door buitenaardse wezens weinig heel van al die psychologische redeneringen van de sceptici.
De onderzoekers zijn ervan overtuigd dat Travis Walton niet aan een of andere geestesziekte leed toen hij werd ontvoerd. Het is ook onwaarschijnlijk dat alle zes collega's van Walton tegelijkertijd hallucineerden. En de leugendetector gaf aan dat ze geloofden Walton te hebben zien ontvoeren.
Overactieve verbeelding en temporaalkwabben kunnen niet de littekens verklaren, of de implantaten, die uit lichamen van ontvoerden zijn gehaald. En nu komen UFO-logen met de theorie dat resten van afgeslacht vee nóg meer bewijs vormen voor het feit dat buitenaardse wezens wereldwijd experimenten uitvoeren. Voorlopig moet deze samenhang nog bewezen worden.
Obama zeer verontrust over Iran
WASHINGTON - De Amerikaanse president Barack Obama is „zeer verontrust” over de uitspraken van de machtigste man van Iran, ayatollah Ali Khamenei. De manier waarop de Iraanse autoriteiten omgaan met de demonstraties geeft de internationale gemeenschap volgens Obama „een duidelijk signaal over wat Iran is, en niet is”.
Obama deed zijn uitspraken vrijdag in een interview met televisiezender CBS. Eerder gaf zijn woordvoerder commentaar op de situatie in Iran. „We zijn getuige van een uitzonderlijke situatie”, aldus Robert Gibbs. .„Ik denk niet dat iemand de moedige beelden die we nu zien een week geleden verwacht zou hebben.”
(bron:telegraaf.nl)
Khamenei zei vrijdag onder meer dat er een einde moet komen aan de protesten en dat president Mahmoud Ahmadinejad eerlijk de verkiezingen heeft gewonnen.
donderdag 18 juni 2009
BKR-code: hoe kom je er vanaf?
Veel mensen die problemen hebben met lenen door een negatieve BKR-code, vragen zich af hoe ze weer van zo’n codering af kunnen komen. Dat blijkt meestal niet mogelijk te zijn. Wel kun je stappen ondernemen als je denkt dat jouw negatieve BKR-codering onterecht is .
Allereerst is het goed te weten waardoor je een negatieve BKR-code (achterstandscodering) kunt krijgen. We noemen de meest voorkomende redenen:
Je hebt de aflossing van je krediet te laat betaald. ‘Te laat’ betekent hier twee tot vier maanden. Het gaat om kredieten van financieringsmaatschappijen, banken, thuiswinkels en creditcards. (A code)
De betaling is opeisbaar gesteld door een incassobureau.(A2 code)
Er kon geen 250 euro of meer afgeschreven worden van je bankrekening. (A3 code)
Ook als er een aflossingsregeling is getroffen nadat de achterstand is ontstaan, krijg je een code van het BKR. (A1 code)
Wat kun je doen?
Door bovenstaande betalingsproblemen te voorkomen, kun je natuurlijk een achterstandscodering ontlopen. Maar wat nu als je al zo’n code hebt? Dan kun je daar in principe niet meer vanaf. Pas vijf jaar na de laatste aflossing van je krediet, worden de gegevens uit het register verwijderd.
TIP: Onterechte codering corrigeren
Sta je onterecht als wanbetaler geregistreerd in de boeken van het BKR? Ga dan na of er een administratieve fout is gemaakt. Als dat het geval is en je kunt de fout aantonen, dien dan een verzoek tot correctie in bij de kredietverstrekker, dus niet bij het BKR. Kom je er vervolgens niet uit bij de bank of financieringsmaatschappij? Dan kan het BKR voor je bemiddelen. Als ook dat geen resultaat heeft kun je nog aankloppen bij de Geschillencommissie van het BKR.
TIP: Geen waarschuwing gekregen, teken bezwaar aan
Geldgevers zijn wettelijk verplicht je vooraf te melden dat je geregistreerd gaat worden bij het BKR. Dit moeten ze doen door je een aanmaning en een waarschuwing te sturen. Is dat niet gebeurd, dan kun je bezwaar maken bij de Geschillencommissie van het BKR. Volgens de Consumentenbond heeft dat echter niet heel veel kans van slagen. “Bij onenigheid geeft de administratie van de bank de doorslag en je bent zelf verplicht de juiste adresgegevens door te geven aan de kredietverstrekker”, aldus de Bond.
Verbetering op komst
Kom je voor bovenstaande opties niet in aanmerking, dan zit je voorlopig nog aan de achterstandscode vast. Maar er gloort hoop. De Consumentenbond heeft er bij het BKR op aangedrongen om de ‘bewaartermijn’ te verkorten van vijf naar twee jaar. Medio augustus vindt er een gesprek plaats tussen de Bond en het BKR.
(bron:mistermoney.rtl.nl)
Allereerst is het goed te weten waardoor je een negatieve BKR-code (achterstandscodering) kunt krijgen. We noemen de meest voorkomende redenen:
Je hebt de aflossing van je krediet te laat betaald. ‘Te laat’ betekent hier twee tot vier maanden. Het gaat om kredieten van financieringsmaatschappijen, banken, thuiswinkels en creditcards. (A code)
De betaling is opeisbaar gesteld door een incassobureau.(A2 code)
Er kon geen 250 euro of meer afgeschreven worden van je bankrekening. (A3 code)
Ook als er een aflossingsregeling is getroffen nadat de achterstand is ontstaan, krijg je een code van het BKR. (A1 code)
Wat kun je doen?
Door bovenstaande betalingsproblemen te voorkomen, kun je natuurlijk een achterstandscodering ontlopen. Maar wat nu als je al zo’n code hebt? Dan kun je daar in principe niet meer vanaf. Pas vijf jaar na de laatste aflossing van je krediet, worden de gegevens uit het register verwijderd.
TIP: Onterechte codering corrigeren
Sta je onterecht als wanbetaler geregistreerd in de boeken van het BKR? Ga dan na of er een administratieve fout is gemaakt. Als dat het geval is en je kunt de fout aantonen, dien dan een verzoek tot correctie in bij de kredietverstrekker, dus niet bij het BKR. Kom je er vervolgens niet uit bij de bank of financieringsmaatschappij? Dan kan het BKR voor je bemiddelen. Als ook dat geen resultaat heeft kun je nog aankloppen bij de Geschillencommissie van het BKR.
TIP: Geen waarschuwing gekregen, teken bezwaar aan
Geldgevers zijn wettelijk verplicht je vooraf te melden dat je geregistreerd gaat worden bij het BKR. Dit moeten ze doen door je een aanmaning en een waarschuwing te sturen. Is dat niet gebeurd, dan kun je bezwaar maken bij de Geschillencommissie van het BKR. Volgens de Consumentenbond heeft dat echter niet heel veel kans van slagen. “Bij onenigheid geeft de administratie van de bank de doorslag en je bent zelf verplicht de juiste adresgegevens door te geven aan de kredietverstrekker”, aldus de Bond.
Verbetering op komst
Kom je voor bovenstaande opties niet in aanmerking, dan zit je voorlopig nog aan de achterstandscode vast. Maar er gloort hoop. De Consumentenbond heeft er bij het BKR op aangedrongen om de ‘bewaartermijn’ te verkorten van vijf naar twee jaar. Medio augustus vindt er een gesprek plaats tussen de Bond en het BKR.
(bron:mistermoney.rtl.nl)
woensdag 17 juni 2009
Opgezwollen hoofd door haarverf
BOGNOR REGIS - Een Britse huisvrouw kreeg de schrik van haar leven toen ze haar haar had geverfd met een haarverfproduct. Haar hoofd en nek begonnen enorm op te zwellen en ze kon nog nauwelijks ademen.
Paula Pratt (38) had de instructies op het doosje van de ‘Nice n Easy’ haarverf van het merk Clairol, nauwkeurig opgevolgd, schrijft Daily Mail. Zoals in de bijsluiter stond had ze het product eerst getest om te kijken of ze geen allergische reactie zou krijgen.
Dat bleek niet het geval dus liet ze haar haar door haar zus verven. Enkele uren later begon haar hoofd echter op te zwellen en de dag erna zat haar oog helemaal dicht. “Mijn ogen zaten helemaal dicht, je kon mijn wimpers niet zien. Ik leek wel een sumoworstelaar,” vertelde ze tegen de krant.
De vrouw ademde ook moeilijk en ging naar de huisarts. Die stuurde haar meteen door naar de EHBO waar ze met steroïden behandeld kon worden.
Na een week is de vrouw volledig hersteld. Ze is niet van plan de fabrikant van het middel aan te klagen. Wel wil ze een dermatoloog bezoeken om uit te vinden voor welk bestanddeel ze allergisch is.
(bron:telegraaf.nl)
Paula Pratt (38) had de instructies op het doosje van de ‘Nice n Easy’ haarverf van het merk Clairol, nauwkeurig opgevolgd, schrijft Daily Mail. Zoals in de bijsluiter stond had ze het product eerst getest om te kijken of ze geen allergische reactie zou krijgen.
Dat bleek niet het geval dus liet ze haar haar door haar zus verven. Enkele uren later begon haar hoofd echter op te zwellen en de dag erna zat haar oog helemaal dicht. “Mijn ogen zaten helemaal dicht, je kon mijn wimpers niet zien. Ik leek wel een sumoworstelaar,” vertelde ze tegen de krant.
De vrouw ademde ook moeilijk en ging naar de huisarts. Die stuurde haar meteen door naar de EHBO waar ze met steroïden behandeld kon worden.
Na een week is de vrouw volledig hersteld. Ze is niet van plan de fabrikant van het middel aan te klagen. Wel wil ze een dermatoloog bezoeken om uit te vinden voor welk bestanddeel ze allergisch is.
(bron:telegraaf.nl)
A'dam wil weer homohoofdstad zijn
AMSTERDAM - De reputatie van Amsterdam als homovriendelijke hoofdstad heeft de afgelopen jaren deuken opgelopen, vooral door toenemend geweld tegen homo's. De gemeente wil hier wat aan doen en investeert de komende tijd 1,2 miljoen euro om te proberen haar faam als internationale homohoofdstad terug te krijgen.
Dat maakte de gemeente woensdag bekend. Met het geld steunt de gemeente enkele maatregelen die de homobeweging eerder voorstelde. Zo wordt in verschillende uitgaansgebieden, waaronder de Reguliersdwarsstraat, cameratoezicht ingevoerd en organiseert de gemeente buurtacties waarbij homo- en heteroseksuelen samen zullen optrekken.
Daarnaast wil de gemeente de positie van circa 4000 oudere homo's verbeteren. Deze groep vormt de eerste generatie homoseksuelen die in Nederland openlijk voor zijn of haar geaardheid kon uitkomen. Veel oudere homo's maken zich inmiddels zorgen om hun toekomst; ze hebben vaak geen kinderen en de sfeer in verzorgingshuizen is niet altijd homovriendelijk, aldus de gemeente.
Met de maatregelen wil de hoofdstad „Amsterdammers, instellingen, de politiek en de homobeweging gezamenlijk laten optrekken om de acceptatie van lesbo's en homo's te verbeteren. Alleen door samen op te trekken kan Amsterdam een veilige en tolerante stad blijven.”
De gemeenteraad buigt zich na de zomer over de door wethouder Freek Ossel (diversiteit) naar buiten gebrachte plannen.
(bron:telegraaf.nl)
Dat maakte de gemeente woensdag bekend. Met het geld steunt de gemeente enkele maatregelen die de homobeweging eerder voorstelde. Zo wordt in verschillende uitgaansgebieden, waaronder de Reguliersdwarsstraat, cameratoezicht ingevoerd en organiseert de gemeente buurtacties waarbij homo- en heteroseksuelen samen zullen optrekken.
Daarnaast wil de gemeente de positie van circa 4000 oudere homo's verbeteren. Deze groep vormt de eerste generatie homoseksuelen die in Nederland openlijk voor zijn of haar geaardheid kon uitkomen. Veel oudere homo's maken zich inmiddels zorgen om hun toekomst; ze hebben vaak geen kinderen en de sfeer in verzorgingshuizen is niet altijd homovriendelijk, aldus de gemeente.
Met de maatregelen wil de hoofdstad „Amsterdammers, instellingen, de politiek en de homobeweging gezamenlijk laten optrekken om de acceptatie van lesbo's en homo's te verbeteren. Alleen door samen op te trekken kan Amsterdam een veilige en tolerante stad blijven.”
De gemeenteraad buigt zich na de zomer over de door wethouder Freek Ossel (diversiteit) naar buiten gebrachte plannen.
(bron:telegraaf.nl)
maandag 15 juni 2009
'Doug misbruikte creditcard Paris Hilton'
AMSTERDAM - Doug Reinhardt zou de creditcard van Paris Hilton zonder haar toestemming hebben gebruikt, en hebben opgeschept dat hij voergoed 'binnen was'.
De honkballer zou tijdens een feestje hebben opgeschept over de manier waarop hij Paris had geschaakt. Ook zou volgens hem zijn bedjevoorgoed zijn gespreid... Een van de aanwezigen vertelde dit echter door aan Paris...
Ook zou de Hiltontelg er zijn achtergekomen dat Doug zonder toestemming verschillende aankopen met haar creditcard had gedaan, waaronder sieraden en kunst. Dit meldt de Chicago Sun Times.
De druppel zou echter een aantal sms'jes zijn geweest dat haar ex naar vreemde vrouwen stuurde...
Dus laat alle beroemde mannen gewaarschuwd zijn… Met Paris kun je blijkbaar geen loopje nemen…
(bron:telegraaf.nl)
Oranje Casino is het eerste echt Nederlandse internet-casino.
De honkballer zou tijdens een feestje hebben opgeschept over de manier waarop hij Paris had geschaakt. Ook zou volgens hem zijn bedjevoorgoed zijn gespreid... Een van de aanwezigen vertelde dit echter door aan Paris...
Ook zou de Hiltontelg er zijn achtergekomen dat Doug zonder toestemming verschillende aankopen met haar creditcard had gedaan, waaronder sieraden en kunst. Dit meldt de Chicago Sun Times.
De druppel zou echter een aantal sms'jes zijn geweest dat haar ex naar vreemde vrouwen stuurde...
Dus laat alle beroemde mannen gewaarschuwd zijn… Met Paris kun je blijkbaar geen loopje nemen…
(bron:telegraaf.nl)
Oranje Casino is het eerste echt Nederlandse internet-casino.
'Kabinet moet Wilders veroordelen'
AMSTERDAM - Het kabinet en de politieke partijen moeten de uitspraken van Geert Wilders op de Deense televisie veroordelen als vreemdelingenhaat. Dat vindt de stichting Nederland Bekent Kleur, die maandag met een verklaring kwam.
De PVV-leider zei onder meer dat alle moslims die zich in Europa schuldig maken aan criminaliteit, moeten worden uitgezet en hun Europese nationaliteit kwijtraken. Volgens Wilders gaat het om tientallen miljoenen mensen.
Nederland Bekent Kleur overweegt aangifte te doen bij het Openbaar Ministerie omdat er volgens de stichting sprake is van aanzetten tot haat en discriminatie op basis van geloof. Voorzitter René Danen deed eerder al aangifte wegens andere uitspraken van de PVV-voorman.
(bron:telegraaf.nl)
Oranje Casino is het eerste echt Nederlandse internet-casino.
De PVV-leider zei onder meer dat alle moslims die zich in Europa schuldig maken aan criminaliteit, moeten worden uitgezet en hun Europese nationaliteit kwijtraken. Volgens Wilders gaat het om tientallen miljoenen mensen.
Nederland Bekent Kleur overweegt aangifte te doen bij het Openbaar Ministerie omdat er volgens de stichting sprake is van aanzetten tot haat en discriminatie op basis van geloof. Voorzitter René Danen deed eerder al aangifte wegens andere uitspraken van de PVV-voorman.
(bron:telegraaf.nl)
Oranje Casino is het eerste echt Nederlandse internet-casino.
zondag 14 juni 2009
wonen op het mooiste golfresort van Zuid-Spanje
AZAHARES GOLF, Valle Del Este Resort Almeria Vera.
Gezegend met de beste locatie direct aan de fairway van de bekende golfcourse Valle Del Este Golf, bevindt zich in een adembenemend landschap het exclusieve boutique project AZAHARES GOLF.AZAHARES GOLF is een exclusief project van:
• 3 premium designer villa's met tuin en eigen zwembad• 16 appartementen met uitgebreide tuinen, Japanse patio's en zeer ruime terrassen • 8 premium penthouses in loftstyle met tot 6 meter hoge woonruimtes en zeer ruime terrassen. De penthouses zijn toegankelijk met eigen lift. De woningen worden 1 augustus opgeleverd.
1)Appartementen:Totale woonoppervlakte 170 m2Tuin 140 m2Prijs: 225.000
2)euroPenthouses:Totale woonoppervlakte 185 m2ParkingLift direct van parking naar de woning.Prijs: 295.000
3)euroVilla's:Totale woonoppervlakte: 240 m2.Home cinema room: 140 m2.Totale oppervlakte 380 m2.prive Zwembad.Prijs: 580.000 euro.Een van de villa's is reeds geheel gemeubileerd en ingericht.
Faciliteiten:• een gemeenschappelijk zwembad voorzien van alle poolfaciliteiten•
gelegen aan het tot BESTE GOLF RESORT VAN ANDALUSIA gekroonde golf resort• Paddle tennisbanen• Spa Massage• Gym• Senderisimo (speciale wandelroute door het landschap)• Hotel• Restaurants • Bars• Winkelcentrum• Beach ClubHet is een gesloten project met 24 uurs bewaking en voorzien van een elektronische toegangspoort die vanuit elk appartement met de modernste videofoon apparatuur bediend kan worden. De totale oppervlakte van de percelen bedraagt 10.000 m2.Soort lokatie:
Het aangrenzende golf resort is dit jaar door de regering van de Andalusia gekroond tot beste golf resort van ANDALUSIA.
Stranden van Vera, Garucha en Mojacar liggen op slechts 10 minuten rijden. De ontwikkelaar:De promotor RICO GOLF PROFI S.L. is gespecialiseerd in het ontwikkelen van luxueuze projecten op exclusieve en bijzondere locaties.
In 15 jaar heeft men zich gespecialiseerd in architectonische projecten, met grote aandacht voor design en het gebruik van de beste bouwmethoden en materialen. Dit project is ontwikkeld in samenwerking met de bekende designer architect Marcos Sainz van MS Design, bekend van Puerto Banus (Marbella). Ook werkt hij voor vele internationale beroemdheden en royalty’s. Zijn opdracht was om een project tot stand te brengen met een perfecte integratie in het lokale landschap in combinatie met een optimaal gebruik van het licht en de directe omgeving. Door deze filosofie werd het mogelijk om vanuit alle vertrekken adembenemende uitzichten te creëren. De stijl en de kwaliteit van het interieur moet u gezien hebben om het te kunnen waarderen en nadere inspectie zal de indruk van kwaliteit, luxe en design alleen maar verhogen.Onze bedrijfsfilosofie gaat uit van de beste kwaliteit in alles. Gecombineerd met jaren ervaring in ontwerp en projectleiding, bent u verzekerd van een prijs/kwaliteit verhouding die niet te evenaren is. Bijzondere kenmerken zijn het gebruik van het beste marmer voor de vloeren van alle vertrekken, inclusief badkamers, volledig uitgeruste design keukens, TV en internetaansluiting in alle vertrekken (incl. enkele terrassen), geïnstalleerde kabeltelevisie, ingerichte garderobekasten in alle slaapkamers, dubbelglas en schuifpuien, en een volledige airconditioning/verwarmingsinstallatie.Over elk detail is nagedacht: de perfecte locatie van elk appartement en villa, de adembenemende uitzichten vanuit elke kamer en het maximum aan buitenruimte waar u vanwege het aangename klimaat van kunt genieten. Zoals ontbijten in de Japanse patio genietend van de ochtendzon. Of vanaf het terras met een goed glas wijn de zonsondergang beleven. En als de zon achter de bergen verdwijnt en de verlichting in de schitterend aangelegde tuinen en patio’s aangaat om een perfecte sfeer te creëren
Omschrijving van de omgeving
Vera is een zeer mooie plaats gesitueerd aan de oostkust van Andalusie. ln dit gedeelte van Europa heerst een uniek microklimaat met meer dan 3.200 uren zonneschijn perjaar. Er is nauwelijks neerslag, dit gebíed heeft een zeer lage atmosferische vochtigheid en een gemiddelde temperatuur tussen de 20 en 30 graden Celsius.Hier zijn slechts twee seizoenen: de lente en de zomer. Dit klimaat gecombineerd met het charmante landschap, de mooie stranden, de fantastische gastronomie die de ware Spaanse cultuur en manier van leven vertegenwoordigt, samen met de gemakkelijke toegankelijkheid vanuit het noorden en midden van Europa (Iuchthavens in Almeria, Alicante, en Murcia) maakt Vera tot iets speciaals. Een gezonde plaats waar iedereen zich gelukkig en ontspannen voelt.Iedere eigenaar krijgt automatisch het VIP Valle del Este Golfclublidmaatschap toegewezen voor de hele familie.
AZAHARES GOLF, Valle Del Este Resort Almeria Vera.
Kinderen gemarteld met stroomstoten
LOS LUNAS - Vier volwassenen zijn opgepakt omdat ze vier onschuldige kinderen, in de leeftijd van 3 tot 6 jaar oud, op gruwelijke wijze mishandeld hebben...
De kinderen, woonachtig in het Amerikaanse Los Lunas, werden op een stoel vastgebonden met tape, waarna ze meerder stroomstoren kregen toegediend. Daarnaast werden ze meerdere malen geslagen met een riem, soms zo hard dat de riem stuk ging...
"De kinderen zijn als vee behandeld", aldus sheriff Joe Martinez .
De volwassenen die zijn opgepakt, zijn de vader en moeder van drie van de kinderen, de oma van de drie kinderen en haar vriend. de oma was daarnaast de voogd van het vierde slachtoffertje, dat volgens de kinderen het meest is toegetakeld. De daders zijn allemaal ingesloten en aangeklaagd wegens kindermishandeling.
Bekijk hier een nieuwsitem over de gruwelijke mishandeling
(bron:telegraaf.nl)
De kinderen, woonachtig in het Amerikaanse Los Lunas, werden op een stoel vastgebonden met tape, waarna ze meerder stroomstoren kregen toegediend. Daarnaast werden ze meerdere malen geslagen met een riem, soms zo hard dat de riem stuk ging...
"De kinderen zijn als vee behandeld", aldus sheriff Joe Martinez .
De volwassenen die zijn opgepakt, zijn de vader en moeder van drie van de kinderen, de oma van de drie kinderen en haar vriend. de oma was daarnaast de voogd van het vierde slachtoffertje, dat volgens de kinderen het meest is toegetakeld. De daders zijn allemaal ingesloten en aangeklaagd wegens kindermishandeling.
Bekijk hier een nieuwsitem over de gruwelijke mishandeling
(bron:telegraaf.nl)
Deurwaarders achtervolgen prinses met miljoenenschuld
PARIJS - Franse deurwaarders hebben het voorzien op een Saudische prinses die in Parijs een spoor van onbetaalde rekeningen heeft achtergelaten. Prinses Maha al-Sudairi, de vrouw van de Saudische minister van Binnenlandse Zaken, zou onder meer voor tienduizenden euro's aan lingerie hebben gekocht.
Volgens de Franse zondagskrant Le Journal du Dimanche moet ze ook nog eens 10 miljoen euro ophoesten om haar hotelrekening te betalen. Andere schuldeisers zijn een exclusieve kledingwinkel en een juwelier.
Hoewel de prinses diplomatieke immuniteit geniet, oordeelde de Franse rechter dat er beslag kon worden gelegd op de onbetaalde artikelen. Medewerkers van al-Sudairi zouden daarop een deel van het verschuldigde bedrag hebben betaald.
(bron:telegraaf.nl)
Volgens de Franse zondagskrant Le Journal du Dimanche moet ze ook nog eens 10 miljoen euro ophoesten om haar hotelrekening te betalen. Andere schuldeisers zijn een exclusieve kledingwinkel en een juwelier.
Hoewel de prinses diplomatieke immuniteit geniet, oordeelde de Franse rechter dat er beslag kon worden gelegd op de onbetaalde artikelen. Medewerkers van al-Sudairi zouden daarop een deel van het verschuldigde bedrag hebben betaald.
(bron:telegraaf.nl)
'Nuon blijft ook na prijsverlaging duurste'
AMSTERDAM (AFN) - Energieleverancier Nuon gaat zijn prijzen per 1 juli fors verlagen, maar blijft toch de duurste aanbieder. Dat stelt vergelijkingswebsite PrizeWize zaterdag op basis van eigen onderzoek.
Nuon zal gasprijzen met 37 procent verlagen en stroomprijzen met 5 procent. Daarmee zakte de rekening voor de gemiddelde afnemer met 373 per jaar. Ook andere energieleveranciers gaan de tarieven vanaf juli terugschroeven. Ze compenseren klanten daarmee voor de gedaalde olieprijs begin dit jaar.
Essent verlaagt de prijs van gas met 35 procent en die van stroom met 5 procent. Eneco schroeft de prijs van gas met 34 procent omlaag en die van stroom met 7 procent, zo meldde het bedrijf eerder. Ook nieuwe spelers en prijsvechters doen aan de prijsverlagingen mee, aldus PrizeWize.
De vergelijkingssite stelt dat mensen nog meer geld kunnen besparen als ze besluiten de prijs voor gas en stroom op dit moment vast te zetten. De vaste stroomprijzen zijn bij veel energieleveranciers op dit moment lager dan de variabe, zelfs als deze per 1 juli zijn verlaagd. Omdat de olieprijzen inmiddels weer zijn gestegen, verwacht PrizeWize niet dat gasprijzen op 1 januari 2010 fors zijn gedaald.
(bron:telegraaf.nl)
Nuon zal gasprijzen met 37 procent verlagen en stroomprijzen met 5 procent. Daarmee zakte de rekening voor de gemiddelde afnemer met 373 per jaar. Ook andere energieleveranciers gaan de tarieven vanaf juli terugschroeven. Ze compenseren klanten daarmee voor de gedaalde olieprijs begin dit jaar.
Essent verlaagt de prijs van gas met 35 procent en die van stroom met 5 procent. Eneco schroeft de prijs van gas met 34 procent omlaag en die van stroom met 7 procent, zo meldde het bedrijf eerder. Ook nieuwe spelers en prijsvechters doen aan de prijsverlagingen mee, aldus PrizeWize.
De vergelijkingssite stelt dat mensen nog meer geld kunnen besparen als ze besluiten de prijs voor gas en stroom op dit moment vast te zetten. De vaste stroomprijzen zijn bij veel energieleveranciers op dit moment lager dan de variabe, zelfs als deze per 1 juli zijn verlaagd. Omdat de olieprijzen inmiddels weer zijn gestegen, verwacht PrizeWize niet dat gasprijzen op 1 januari 2010 fors zijn gedaald.
(bron:telegraaf.nl)
PvdA daalt in peiling
AMSTERDAM - De PvdA zit nog steeds in de hoek waar de klappen vallen. Na het verlies bij de verkiezingen voor het Europees parlement verliest de partij ook twee zetels in de wekelijkse peiling van Maurice de Hond. De sociaaldemocraten scoren negentien zetels, in de Tweede Kamer hebben ze er 33. Ook het vertrouwen in PvdA-fractievoorzitter Mariëtte Hamer is verder gedaald: ze scoort een 3,8. Bij de eigen achterban haalt ze nog geen vijf.
Regeringspartij CDA daalt van 29 naar 28 (nu 41 in de Kamer). De grote drie van de laatste jaren, CDA, PvdA en VVD, scoren met 61 zetels (40 procent) historisch laag. Tot 1990 haalden deze partijen altijd het dubbele binnen.
De Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders blijft bij De Hond met 31 zetels de grootste partij. Verder stijgt GroenLinks een zetel in de peiling van twaalf naar dertien, gaat Trots op NL van Rita Verdonk van een naar twee en komt de Partij voor de Dieren met een winst van een op vier zetels. Dat is de hoogste scoorde die de partij bij De Hond ooit noteerde en een verdubbeling van het zetelaantal in de Tweede Kamer.
(bron:telegraaf.nl)
Regeringspartij CDA daalt van 29 naar 28 (nu 41 in de Kamer). De grote drie van de laatste jaren, CDA, PvdA en VVD, scoren met 61 zetels (40 procent) historisch laag. Tot 1990 haalden deze partijen altijd het dubbele binnen.
De Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders blijft bij De Hond met 31 zetels de grootste partij. Verder stijgt GroenLinks een zetel in de peiling van twaalf naar dertien, gaat Trots op NL van Rita Verdonk van een naar twee en komt de Partij voor de Dieren met een winst van een op vier zetels. Dat is de hoogste scoorde die de partij bij De Hond ooit noteerde en een verdubbeling van het zetelaantal in de Tweede Kamer.
(bron:telegraaf.nl)
Abonneren op:
Posts (Atom)
